Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2100 K.2018/4710

1-Hakaret suçundan TCK'nin 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 2-TCK'nin 81/1, 35/2, 29, 53/1. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası, 3-6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nin 62/1, 52, 53/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası, II-Sanık ... hakkında: 1-Tehdit suçundan beraat, 2-Hakaret suçundan TCK'nin 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, 3-TCK'nin 86/2, 29, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, mağdur sanık ...’ın mağdur sanık ...'u kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının ve mağdur sanık ...’un mağdur sanık ...’ı kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, mağdur sanıkların savunmaları

inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, mağdur sanık ...’in mağdur sanık ...’ye hakaret suçundan hakaretin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle CMK’nin 223/4-c. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği; mağdur sanık ...’nin mağdur sanık ...’e yönelik tehdit suçunun elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek beraatine karar verildiği ve mağdur sanık ...’nin mağdur sanık ...’e yönelik hakaret suçundan hakaretin karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle CMK’nin 223/4-c. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

karar verildiği mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, mağdur sanık ... müdafiinin; suç vasfına, meşruu müdafaa maddesinin uygulanması gerektiğine ve haksız tahrikin derecesine, diğer mağdur sanık hakkında verilen tehdit suçundan beraat ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına;

mağdur sanık ... müdafiinin yaralama suçu nedeni ile sübuta, meşruu müdafaaya, tehdit suçu nedeni ile beraat ve hakaret suçu nedeni ile ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmünün gerekçesine, beraat nedeni ile vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, mağdur sanık hakkınnda takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Ancak;

1) Mağdur sanık ...’ın mağdur sanık ...'a yönelik, hakaret ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları ile mağdur sanık ...’nin mağdur sanık ...’e yönelik kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçları yönünden verilen hükümlerin incelemesinde;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK'nin 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN mahkumiyet hükümleri ile beraat ve ceza verilmesine dair verilen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA

2) Mağdur sanık ...’ın mağdur sanık ...'u kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık ...’in elinde bulundurduğu ruhsatsız silah ile mağdur ...’yi, mide, karaciğer, diyafragma ve akciğer

yaralanması ile hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın ceza tayini yerine, yazılı şekilde alt sınıra yakın uygulama yapılarak eksik ceza tayini,