Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/253 K.2019/1269

Hırsızlık suçundan hükümlü ...'ün, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/08/2014 tarihli ve 2014/358 değişik iş sayılı içtima kararı ile verilen 3 yıl 19 ay 22 gün hapis cezasının infazı sırasında, denetimli serbestlik hükümlerinden yararlanma talebinin kabulü ile cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesine ilişkin Manisa İnfaz Hâkimliğinin 17/08/2015 tarihli ve 2015/1213 esas, 2015/1196 sayılı kararını müteakip,

denetimli serbestlik tedbiri yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz kararının kaldırılarak hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi talebinin reddine dair Manisa İnfaz Hakimliğinin 17/03/2016 tarihli ve 2016/473 esas, 2016/480 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına,

hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/03/2016 tarihli ve 2016/345 değişik iş sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün sonradan kesinleşerek infaza verilen Manisa (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/10/2013 tarihli ve 2012/834 esas, 2013/523 karar sayılı ilâmı ile hükmedilen 3 ay 22 gün hapis, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2013/349 esas, 2014/40 karar sayılı ilâmı ile hükmedilen 2 yıl 13 ay 15 gün hapis,

8 ay hapis ve 1 yıl 6 ay hapis cezaları ile halen infaz edilmekte olan Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/08/2014 tarihli ve 2014/358 değişik iş sayılı içtima kararına konu olan 3 yıl 19 ay 22 gün hapis cezalarının 6 yıl 46 ay 37 gün hapis cezası olarak toplanmasına dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2016 tarihli ve 2016/185 değişik iş sayılı içtima kararı sonrasında, hükümlünün açık ceza infaz kurumuna ayrılma talebinin reddine ilişkin Manisa İnfaz Hâkimliğinin 30/09/2016 tarihli ve 2016/2160 esas,

2016/2125 sayılı kararına vaki itirazın reddine dair mercii Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/10/2016 tarihli ve 2016/1224 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/08/2014 tarihli ve 2014/358 değişik iş sayılı kararı ile verilen 3 yıl 19 ay 22 gün hapis cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak infaz edilmesi sırasında, denetimli serbestlik yükümlülüklerini ihlâl eden hükümlünün şartla tahliye tarihine kadar kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünde karar tesis edildiği,

hükümlü hakkındaki sonradan kesinleşerek infaza verilen bir kısım ilâmların hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönündeki 28/03/2016 tarihli karar sonrasında Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2016 tarihli ve 2016/185 değişik iş sayılı içtima kararı ile 6 yıl 46 ay 37 gün hapis cezası olarak toplandığı, hükümlü hakkında iş bu içtima kararı sonrasında yeniden müddetname düzenlendiği ve şartla tahliyesinin 07/12/2019 tarihi olarak belirlendiği,

hükümlünün açığa ayrılma talebi, içtima kararı üzerinden tespit edilen şartla tahliye edileceği tarihe kadar kapalı ceza infaz kurumunda bulunması gerektiğinden bahisle ret edilmiş ise de, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2014/21345 esas, 2014/20587 sayılı kararında belirtilen " ...kapalı ceza infaz kurumuna iade edilmesinden sonra hükümlünün işlemiş olduğu başka suçlardan dolayı kesinleşerek gelen ilâmların 5275 Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 107. maddesi kapsamında yapılan içtiması sonucu elde edilen toplam 8 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin,

Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 6/1-a ve 6/2-a maddelerinde belirtilen yasal sürelerin dolmuş olması ve 5275 sayılı Kanunun 99. maddesindeki 'Bir kişi hakkında hükmolunan herbir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar.

Ancak, bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümler bulunur ise, 107. maddenin uygulanabilmesi yönünden mahkemeden bir toplama kararı istenir.' şeklindeki yasal düzenleme ile 5275 sayılı Kanunun 107. maddesinde yer alan cezaların içtimaı müessesesinin şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik olması,

kapalı infaz kurumuna iade kararının bu kararın verildiği ilâm dışındaki 5275 sayılı Yasanın 107. maddesi gereğince şartlı tahliye süresinin hesaplanmasına yönelik içtima edilecek diğer ilâmlar açısından açığa ayrılma yönetmeliği kapsamında "açığa ayrılmaya engel bir durum" teşkil edeceğine dair hükümlü aleyhine değerlendirme yapmayı gerektirir yasal bir düzenlemenin bulunmadığı " şeklindeki açıklamalara nazaran, kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının denetimli serbestlik tedbiri ile infaz edilen ilâma ilişkin olarak uygulanması gerektiği,

hükümlünün sonradan kesinleşerek gelen ilâmları yönünden açığa ayrılma şartlarını taşıması halinde kapalıya iade kararının engel bir durum yaratmayacağı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08/01/2018 gün ve 94660652-105-45-5443-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA