Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/2530 K.2018/4605

- TCK.nun 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası, - TCK.nun 152/1-a, 62, 51. maddeleri uyarınca, 10 ay ay hapis cezası. - Yağma suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca Beraat.

1)Sanık ... hakkında "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma", "6136 sayılı Kanuna muhalefet", "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak" ve "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyetleri bulunmadığından;

aynı zamanda sanık ve müdafilerinin itirazlarının reddine dair İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2016 tarih ve 2016/496 değişik iş sayılı Kararı ile aynı Kanunun 271/4. maddesi gereğince kararların kesinleşmiş olması karşısında söz konusu hükümlerin temyiz incelemesi dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2)Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmünün gerekçesine yönelmeyen temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, bu suçtan kurulan hükme yönelen sanık ve müdafilerinin temyiz taleplerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

3)Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (bir kez), kasten öldürmeye teşebbüs (bir kez) ve nitelikli mala zarar verme (bir kez) suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık ve müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdurlar ..., ... ve ...'na yönelik eylemleri ile kamu malına zarar verme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mala zarar verme suçunun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafilerinin savunma hakkının kısıtlandığına, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B)Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs (bir kez), mağdur ...'na yönelik kasten öldürmeye teşebbüs (bir kez) suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Oluşa, heyetçe izlenen güvenlik kamera görüntülerine ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki kişi ile birlikte şüpheli hareketlerde bulunmaları ve bu sırada kolluk güçlerinin bunu farketmeleri üzerine yanında bulunan diğer kişilerle birlikte kaçmaya başladığı,

bir süre sonra polis olan mağdurlar ... ve ...'in ekip olarak sanığın kaçtığı güzergahta sanığın hemen yanında idarelerinde bulunan otomobil ile durdukları, bu sırada olay yerinde bulunan minibüsün arkasında saklanmaya çalışan sanığın belinde bulunan tabancasını çıkardığı ve ekip otosundan inen polis memurlarından birisine tabancayı hedef gözetmeksizin doğrultarak kaçmaya başladığı,

bu sırada diğer polis memuru olan mağdurun da araçtan indiği ve birlikte kaçmakta olan sanığı yakalama amacıyla peşinden gittikleri, sanığın ise kaçmış olduğu güzergahta belediyeye ait temizlik aracında seyir halinde olan mağdur ...'ın bulunduğu aracı elinde bulunan silahla durdurduğu ve araç içerisine girerek tabancayı mağdura doğrulttuğu ve arapça birşeyler söyledikten sonra bir kez ateş ettiği, bu sırada olay yerine gelen polis memurları mağdurlar ... ve ...'in silah kullanmak suretiyle sanığı etkisiz hale getirdikleri olayda;

Sanığın mağdur polis memurları ile ilk karşılaştığı yerde onlara hedef gözetmeksizin silah doğrultmasına karşın, onları hedef alarak ateş ettiğine dair dosya içerisinde maddi delillerin bulunmadığı gibi, izlenen kamera görüntülerinde de sanığın ateş ettiği yönündeki mahkeme kabulünün doğrulanmadığı, aynı şekilde sanığın belediye personeli olan mağdur ...'a yönelik olarak da araç içerisinde hedef gözetmek suretiyle ve öldürme kastıyla ateş ettiği hususunun her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delille sabit olmadığı anlaşılmakla;

sanık hakkında polis memuru olan mağdurlara yönelik silah doğrultma ve diğer mağdura yönelik araç içerisinde silahla bir kez ateş etme şeklindeki eylemleri nedeniyle tehdit suçlarından TCK'nun 106/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı iki kez mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, suçların nitelendirilmesi ve teşebbüs nedeniyle temel cezaların tayini yönünden herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin ve ayrıca sanığın polis memuru olan mağdurlardan hangisine yönelik öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği de karar yerinde gösterilmeksizin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan bir kez,

kasten öldürmeye teşebbüs suçundan da bir kez olmak üzere yazılı şekilde hükümler kurulması,