KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/2922 E., 2021/2045 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Tasarlayarak öldürme, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma, hırsızlık
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TÜRK MİLLETİ ADINA
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'nin 23/06/2017 tarih ve 2017/558 ssas ve 2017/580 sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan Bölge Adliye Mahkemesi kararının CMK’nin 286/2. maddesine göre kesin nitelikte olması sebebiyle, sanık müdafiinin bu kararla ilgili temyiz isteminin CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesi'nin 23/06/2017 tarih ve 2017/558 esas ve 2017/580 sayılı “istinaf başvurularının esastan reddine” dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 7.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
22/02/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 25/02/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/2922, K. 2021/2045, 22 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama