Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/2925 K.2021/662

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’nun maliki olduğu 708, 461, 154, 562, 571 ve 572 parsel sayılı taşınmazlardaki 1/2’şer paylarını tek oğlu olan davalı ...’ya 06.03.1990 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile devrettiğini, yapılan devrin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescilini, olmazsa tenkisini istemiştir.

Davalı, bakım borcunu mirasbırakanın ölüm tarihine kadar yerine getirdiğini, akdin gerçek olduğunu bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakanın davalıya yaptığı devir gözetildiğinde tüm mamelekine oranının makul düzeyde olmadığı, kız çocuğundan mal kaçırma amacıyla erkek çocuğuna mal varlığının büyük çoğunluğunu muvazaalı olarak devrettiğinin kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu da İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 09.02.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Hükmün fer’ilerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği gibi, muris muvazaası hukuksal sebebine dayalı davalarda dava değeri, mirasbırakan tarafından temlik edilen payın dava tarihindeki değeri üzerinden davayı açan mirasçı ya da mirasçıların miras payına isabet eden kısım olup, davanın kabulü halinde bu değer üzerinden nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekmektedir.

Bu durumda, eldeki davada alınması gereken harç ve hükmedilmesi gereken vekalet ücreti mirasbırakan tarafından davalıya devredilen taşınmazların davacının mirasçılık belgesindeki payına ( 3/8 ) isabet eden kısmının dava tarihindeki değeri ( 112.799,81 TL ) üzerinden hesaplanması gerekirken devredilen paylarının tamamının değeri üzerinden karar ve ilam harcı ile vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

1- Bölge adliye mahkemesi hükmünün ( 3. ) bendindeki ‘’ 17.951,83 TL ‘’ ibaresinin çıkarılmasına, yerine; ‘’ 7.705,35 TL ‘’ ibaresinin yazılmasına, aynı bentteki ‘’ 13.463,88 TL ‘’ ibaresinin çıkarılmasın, yerine; ‘’ 3.217,40 TL ‘’ ibaresinin yazılmasına,

2- İlk derece mahkemesi hükmünün ( 4. ) bendindeki ‘’ 17.951,83 TL ‘’ ibaresinin çıkarılmasına, yerine; ‘’ 7.705,35 TL ‘’ ibaresinin yazılmasına, aynı bentteki ‘’ 13.463,88 TL ‘’ ibaresinin çıkarılmasın, yerine; ‘’ 3.217,40 TL ‘’ ibaresinin yazılmasına,