KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/3434 E., 2018/5498 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin; sanığın suçsuz olduğuna, meşru savunmaya, haksız tahrike, katılan vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, bıçakla mağduru batına nafiz 3 cm ve sol el 1. parmakta 2 cm kesi oluşturacak şekilde yaralayıp, hayatını tehlikeye maruz bıraktığı olayda; İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 10/03/2016 tarihli raporunda sol el 1. parmaktaki kesi nedeniyle organ zaafı ya da kaybı yönünden kişinin 18 ay sonra muayene edilmek üzere tekrar müracaatının sağlanması gerektiği belirtildiği halde, bu konuda rapor alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hükmü kurulması,
Kabule göre de;
1- Öldürmeye teşebbüs nedeniyle meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 35. maddesinin uygulanması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, hiç isabetin bulunmadığı hallerde uygulanma olanağı olan alt sınırdan, 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini,
2-24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140E 2015/85K sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/3434, K. 2018/5498, 18 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama