Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3444 K.2020/3097

2-Sanık ... hakkında; mağdur sanık ...'ı kasten yaralama suçundan, TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 52/1-2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası, 3-Sanık ... hakkında; mağdur sanık ...'ı kasten yaralama suçundan, TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 52/1-2 ve 52/4. maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası

TEMYİZ EDENLER

Sanık ..., sanık ..., sanık ... müdafileri, kardeşini kasten öldürme suçu yönünden re'sen

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin duruşmalı temyiz istemi üzerine duruşma günü belirlenerek sanık müdafiine meşruhatlı davetiye çıkartılmasına karşın belirlenen gün ve saatte hazır bulunmadığı anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklar ... ve Fethi hakkında kasten yaralama suçlari dolayısıyla doğrudan verilen adli para cezaları, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK’un 305. maddesi gereğince miktar itibariyle kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanıklar ... ve Fethi müdafilerinin bu suça yönelen temyiz taleplerinin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul ve sanık arasındaki tartışma sonucu maktulün sanığı basit yaralamasından ibaret haksız eylemi nedeniyle 18 yıldan 24 yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi ile yapılan uygulamalar sırasında daha makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 20 yıl hapis cezası uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kardeşi maktul ...’ı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde belirttiği suç vasfına ve meşru müdafaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan hüküm kurulması sırasında 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d maddesinin yazılması yerine “TCK'nin 81-d” yazılması ve 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,