Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3483 K.2018/5148

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yerel mahkemenin 30/01/2014 tarihli, 2013/137 esas, 2014/22 karar sayılı kararıyla kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinden önce dairemiz 26/10/2016 tarihli, 2015/4190 esas 2016/3731 karar sayılı tevdi kararıyla suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına gerekçeli kararın tebliğ edildiği, bu tebliğe rağmen kurum tarafından süresi içinde temyiz yoluna başvurulmadığı, bozma ilamı üzerine kurulan hükmün yeniden Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına tebliğ edilmesinin adı geçen kuruma yeni bir temyiz hakkı vermediğinden Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Gerekçeli kararın, Anayasanın 141 ve CMK’nin 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiğinden, gerekçe bölümünde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin açıkça gösterilmesi, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesi,

olayın mahkemece oluş şeklinin nasıl kabul edildiğinin belirtilerek denetime elverişli olacak şekilde tartışılması ve buna göre hüküm kurulması gerekirken, bozma ilamını da etkisiz kılacak şekilde bozma öncesi verilen gerekçenin aynı şekilde kopyala yapıştır yapılmak suretiyle gerekçe kısmına eklenerek bu surette hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,