Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3903 K.2018/5062

TCK.nun 82/1-a, 35, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezasına dair hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan yerel mahkemece kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine, verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin karara karşı, sanık müdafiinin temyiz istemi ile ilgili yapılan incelemede; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 06/07/2017 gün ve 2017/1064 esas, 2017/1101 sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suçun vasfına ilişkin temyiz başvurularının REDDİNE, Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdur ...'ın kızı ...'nin, sanık ... ile yaklaşık iki yıl önce kaçarak evlendikleri, bu nedenle mağdur ve sanık arasında anlaşmazlık olduğu, mağdurun kızı ... ile sanık ... arasında geçimsizlik olduğu, olay günü sanık ...'in, birer adet bıçak, orak ve çakı yanına alarak mağdur ...'ın ikametine yakın bir yerde mağdurun evini gözetlediği, sanık ...'in, mağdur ...'ı gördüğünde ona saldırdığı, kafasına tahra (orak) ile vurduğu, mağdur ...'ın tahrayı alıp yan tarafa atmak isterken ...'in bıçağı ...'a sapladığı, Adli Tıp raporuna göre;

mağdur ...'ın, kafada, sol elde, sol lumbotorakal bölgede, sol ön klavikular bölgede ve sol bacakta birer adet olmak üzere toplam beş adet kesici delici alet yaralanması tarif edildiği, sol lumbotorakal bölgede tarif edilen ve batına nafiz olup sol böbrek hasarına neden olduğu bildirilen bir adet kesici delici alet yaralanmasının kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu anlaşılan olayda,

Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için; sanığın eylemini gerçekleştirmeye olay tarihinden önce karar vermesi, kararında sebat ve ısrar göstermesi, karar ile icra arasında makul bir süre geçmesinin gerektiği, oysa somut olayda sanığın öldürme kararı vermesi ile eylemi arasında, kararını soğukkanlı bir şekilde tekrar gözden geçirmesi için yeterli sürenin geçtiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı,

sanığın içinde bulunduğu tehevvür hali devam etmekte iken öldürme kararını verdiği ve eylemini gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği ve böylece tasarlamanın unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, tasarlamanın koşulları net bir şekilde ortaya konulmadan; sanık hakkında gerçekleşen olaylar nedeniyle TCK’nin 81 ve 35. maddeleri uyarınca "kasten öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde TCK’nin 82/1-a ve 35. maddeleri uyarınca "tasarlayarak öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması,