Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/3968 K.2018/5309

Mahkemenin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına yönelik olarak “sanığın, mağdur ile eşi Almast arasında bir ilişkinin varlığından şüphe duyduğu” gerekçe gösterilmişse de; bu ilişkinin varlığı kesin bir delile dayandırılamadığı gibi sadece sanığın bu yöndeki şüphesinin de tahrikin varlığına gerekçe oluşturamayacağı, kaldı ki sanığın da bu yönde savunmasının dahi bulunmadığı gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, şartları oluşmadığı halde sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulması karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sübuta ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanık hakkında mahkemenin 20.01.2014 tarih ve 2013/306-2014/5 E-K. sayılı Kararı ile hükmolunan 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükme aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hususunun hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;