Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/55 K.2018/2348

Maktul ...'ı kasten öldürme ve katılan ...'i kasten yaralama suçları ile ayrıca sanık ... hakkında; 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat. 2- Sanık ... hakkında; a) Maktul ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK.nun 81/1, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası, b) 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62, 52/2, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 500.TL adli para cezası, CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, c) Katılan ...'i kasten yaralama suçundan; TCK.nun 86/1, 86/3-e, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın mahallinde itiraz merciince değerlendirildirilerek itirazın reddedildiği anlaşıldığından, bu hüküm inceleme dışı bırakılarak, temyiz incelemesi sanık ...'in maktule yönelik kasten öldürme ve mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Osman ve Şemunel'in, maktule yönelik kasten öldürme ve bu suça yardım, mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama ve bu suça yardım, sanık ... hakkında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat hükümleri ile sınırlı yapılmıştır.

2-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiği; iştirak halinde kasten öldürme suçundan yargılanan, suçlamayı kabul etmeyen, aralarında yakın akrabalık ilişkisi bulunan ve haklarında mahkumiyet kararı verilen sanık ... ile haklarında beraat kararı verilen sanıklar Osman ve Şemunel arasında menfaat çatışması oluştuğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nun 152. maddelerine aykırı davranılması,