Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5569 K.2019/3148

1)Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün ve 2010/5-244 esas, 2011/14 karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, katılan kurum vekilinin yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren başlayacağının katılan kurum vekili tarafından bilinmesi gerektiği, 13.03.2018 tarihinde katılan kurum vekilinin yokluğunda verilip 15.05.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, katılan kurum vekilinin 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 28.05.2018 tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin, aynı Kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 17.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

2)Olay yerinde bulunmadığı, suçun işlenişi üzerinde diğer sanık ... ile birlikte müşterek hakimiyet kurmadığı, bununla birlikte maktulun eşgali, evden çıkış anı, gittiği yer ile ilgili diğer sanık ...'e bilgi ve talimat verdiği anlaşılan sanık ...'nın, azmettiren sıfatı ile TCK'nin 38. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden aynı kanunun 37. maddesi uyarınca ''fail'' sıfatıyla cezalandırılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'i kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa

ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden,

katılanlar vekilinin sanıklar hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suçun sübutuna, sanık ... ve müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmadığına, suçun sübutuna, vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin ayrı ayrı reddine,

18.06.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

18/06/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ... ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 20/06/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.