KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2018/5614 E., 2020/838 K.·(Kanun Yararına Bozma İstemi)
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
İsviçre Biel Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/1992 tarihli ve -059/II/93 E-K sayılı kararı ile 2 yıl hapis cezasına mahkûm olan sanık ... hakkında bahse konu karar ile ilgili olarak, sanığın memnu haklarının geri verilmesi talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2018 tarihli ve 2018/31 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Mahkemece, hükümlünün memnu haklarının geri verilmesi talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de. 5352 sayılı Adli Sicil Kanununun "Adlî Sicil Bilgilerinin Silinmesi" başlıklı 9/3. maddesinin.
"Türk vatandaşları hakkında yabancı mahkemelerce verilmiş olup 4. maddenin birinci fıkrasının (f) bendine göre adlî sicile kaydedilen hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkûmiyet hükümleri, kesinleştiği tarihten itibaren mahkûmiyet kararında belirtilen sürenin geçmesiyle, Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce adlî sicil kayıtlarından çıkartılarak arşiv kaydına alınır.
Adlî para cezasına mahkûmiyet hükümleri ile cezanın ertelenmesine ilişkin hükümler, adlî sicil kaydına alınmadan doğrudan arşive kaydedilir." şeklinde olduğu, sanık hakkındaki İsviçre Biel Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/1992 tarihli ve -059/II/93 E-K sayılı kararının 04/05/1995 tarihinde arşiv kaydına alındığı, dolayısıyla 5352 sayılı Kanun'un 13/A maddesinin 3. fıkrasında yer alan “ Yasaklanmış hakların geri verilmesi için, hükümlünün veya vekilinin talebi üzerine,
hükmü veren mahkemenin veya hükümlünün ikametgâhının bulunduğu yerdeki aynı derecedeki mahkemenin karar vermesi gerekir.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, sanığın memnu hakların geri verilmesi talebi ile ilgili olarak değerlendirme yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/11/2018 gün ve 94660652-105-27-12859-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle,
incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2018/5614, K. 2020/838, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama