Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5765 K.2020/960

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının tamamını veya bir kısmını bozma ve değiştirme veya kaldırmaya cebren teşebbüs etmek ve gasp suçlarından hükümlü ...’ın, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/07/2012 tarihli ve 2012/596 değişik iş sayılı kararı ile içtima edilen 20 yıl 10 ay hapis cezasının infazı sırasında, Edirne Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 02/04/2018 tarihli müddetnameye karşı Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine 02/04/2018 tarihli ve 2018/7-2640 sayılı müddetnamenin iptaline dair İstanbul (kapatılan) 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2018 tarihli ve 2003/7 esas, 2009/65 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/08/2018 tarihli ve 2018/689 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesince, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 17. maddesi gereğince hükümlü hakkında 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanamayacağı ileri sürülerek, infazın 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/1-2. maddesine göre yapılmasına karar verilmiş ise de, 107/1-2. maddede öngörülen indirim oranının 1/3 olduğu, oysa 647 sayılı Kanun’un 19 ve ek 2/1. maddelerine göre indirim oranının 1/2 olduğu ve ayda 6 günlük indirimden faydalanıldığı,

her ne kadar suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 17/4. fıkrasına göre, terör hükümlüleri hakkında 647 sayılı Kanun’un 19. maddesinin bir ve ikinci fıkraları ile ek 2. madde hükümlerinin uygulanamayacağı belirtilmiş ve bu maddenin 29/06/2006 tarihli 5532 sayılı Kanun’la değişik 1. maddesinde, “Bu Kanun kapsamına giren suçlardan mahkûm olanlar hakkında,

koşullu salıverilme ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması bakımından 13/12/2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 107 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 108 inci maddesi hükümleri uygulanır.” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş ise de,

25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun’un 9. maddesiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107. maddesine eklenen son fıkra uyarınca da, bu fıkra hükümlerinin çocuklar hakkında uygulanamayacağının düzenleme altına alındığı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7/2. maddesine göre, “...suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklindeki düzenleme ile aynı maddenin 3. fıkrasındaki, “...hapis cezasının ertelenmesi,

koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır.” biçimindeki düzenleme dikkate alındığında, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 17/1. maddesinin de çocuklar hakkında uygulama imkanı kalmadığı,

bu durumda infazın en lehe olan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun hükümleri gereğince yerine getirilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26/11/2018 gün ve 94660652-105-22-14088-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA