Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/5942 K.2019/1470

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hükümlü ... hakkında Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2017 tarihli ve 2016/734 Esas, 2017/66 sayılı Kararı ile verilen 3 ay hapis cezasının infazının tamamlanmasını müteakip, 13/09/2017 tarihinden geçerli olmak üzere koşullu salıverilmesine,

anılan Kararda cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilen mükerrir hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/4. maddesi gereğince 1 yıl denetim süresinin belirlenmesine ilişkin Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/09/2017 tarihli ve 2017/205 değişik iş sayılı Kararını müteakip Bartın Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 15/03/2018 tarihli yazısı ile mükerrir hükümlünün denetim planında gösterilen bireysel görüşme yükümlülüklerini ihtara rağmen ihlal ettiği gerekçesiyle aynı Kanunun 108/7. maddesi uyarınca hakkında disiplin hapsi verilmesi talebi üzerine,

mükerrir hükümlünün yükümlülüklerini ihlal ettiğinden bahisle 15 gün disiplin hapsine tabi tutulmasına dair Bartın İnfaz Hakimliğinin 30/03/2018 tarihli ve 2018/205 Esas, 2018/209 sayılı Kararına yönelik yapılan itirazın reddine ilişkin Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/341 değişik iş sayılı Kararı ile ilgili olarak;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26/12/2016 tarihli ve 2016/4374 Esas, 2016/4427 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin, “(4) Hâkim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. (5) Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıverilmeye ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Hâkim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir. (7) (Ek fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./82. md) Cezanın infazı tamamlandıktan sonra devam eden denetim süresi içinde, bu madde hükümlerine göre kendilerine yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerrirler, infaz hâkimi kararı ile disiplin hapsine tabi tutulur.

Disiplin hapsinin süresi on beş günden az ve üç aydan fazla olamaz.” şeklinde hükme yer verildiği, hükümde kendisine yüklenen yükümlülüklere ve yasaklara aykırı hareket eden mükerir hükümlüler hakkında infaz hakimliğince disiplin hapsine karar verileceğinin belirtildiği, ancak madde metninde yükümlülük ve yasakların nelerden ibaret olduğu ya da karar merciinin gösterilmediği, bununla birlikte aynı maddenin 5. bendinde tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salverilmeye ilişkin hükümler uygulanır denilmek suretiyle 5275 sayılı Kanunun 107. maddesine atıfta bulunduğu,

bahse konu maddenin 10. bendinde, “Hâkim, koşullu salıverilen hükümlünün kişiliğini ve topluma uyumdaki başarısını göz önünde bulundurarak; denetim süresinin, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmadan veya herhangi bir yükümlülük belirlemeden geçirilmesine karar verebileceği gibi, denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasını veya belirlenen yükümlülükleri denetim süresi içinde kaldırabilir.” şeklindeki düzenleme ile yükümlülük ya da tedbir belirleme yetkisinin karar mahkemesi ya da şartla tahliye kararı veren aynı dereceli mahkeme olarak belirlendiği cihetle,

mükerrir hükümlüler hakkında infazın tamamlanmasını müteakip uygulanan denetimli serbestlik süresinde tedbir ve yükümlülük belirleme yetkisinin hüküm mahkemesine ya da şartla tahliyeye karar veren aynı dereceli mahkemeye ait olduğu,

somut olayda ise şartla tahliye kararını da veren aynı zamanda hüküm mahkemesi olan Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesince denetim süresinin belirlenmesine ilişkin 18/09/2017 tarihli değişik iş kararında hükümlüye herhangi bir tedbir ve yükümlülük yüklenmediği gözetilmeksizin,

denetimli serbestlik müdürlüğünün mahkeme yerine geçerek tesis ettiği birtakım yükümlülüklere aykırı davranıldığı gerekçesiyle hükümlü hakkında disiplin hapsine hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/12/2018 gün ve 94660652-105-74-14403-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA