Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2018/716 K.2018/810

Sanık ...’ın, maktul ...’u kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.12.2014 tarih ve 2013/278 esas, 2014/512 Karar sayılı hükmün sanık müdafii ile katılan vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 04/12/2017 gün ve 2016/3673 Esas, 2017/4611 Karar sayılı ilamı ile oyçokluğu ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği, Dairemizin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2018 tarihli tebliğnamesiyle düzeltilerek onama kararının kaldırılarak bozma kararı verilmesi istemiyle itirazda bulunulduğu.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nun 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen düzeltilerek onama kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, üye ...'in Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi gerektiğine yönelen karşı oyu ve oyçokluğuyla, 26/02/2018 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Olay gecesi saat 02.30 sularında evinin balkonunda eşi ile otururken evi önünde duran aracının birkaç gündür hırsızlarca çalınmaya çalışıldığından şüpheleen sanığın araç camının kırılması sesini duyarak hırsızlık amacıyla yapıldığını düşünüp aniden aşağıya indiği ve maktulün aracın yanında olduğunu görerek hırsızlık amacıyla geldiğini anlayıp onu kovaladığı, maktulün de kaçtığı, hırsızlık mahallinden kaçan maktulü yaklaşık 232 metre sonra yakaladığı ve sanığın taşıdığı bıçakla bıçaklayarak maktulü öldürdüğü olayda;

Maktulün geceleyin sanığın aracını çalmaya çalışması, sanıkta oluşan hiddetle maktule kovaladıktan sonra olay yerinde maktulün aracın camını kırmakta kullandığı tornavida ile kendisine hamle yaptığını (Sanığın bileğinde sıyrık vardır.) kendisini de yanında taşıdığı bıçakla bir kez göğüs bölgesinden bıçakladığını söylemesi karşısında her ne kadar kaçan maktulü kovalayan sanığın meşru müdafada bulunmadığı sabit ise de;

Sanığın aksi ispatlanamadığı için itibar edilmesi zorunlu olan "Bana hamle yaptı bende hamle yaptım." şeklinde değerlendirilebilecek beyanları, maktulün yarasının sırt kısmında olmayıp göğüs nahiyesinde olması birlikte değerlendirildiğinde sanığın maktul kaçarken arkadan bıçaklamadığı da anlaşıldığından olayın oluş şekli, yeri, zamanı da dikate alınarak sanık hakkında verilen cezada haksız tahrik nedeniyle üst sınara yakın düzeyde indirim yapılması yerine alt düzeye yakın seviyede indirim yapılmasına dair çoğunluk görüşüne mualifim.