Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1318 K.2019/3717

Sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılan incelemede;

A) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin takdiri indirim ve lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, oy birliğiyle karar verildi.

B) Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin katılan ...’e yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin takdiri indirim ve lehe yasa hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A) Sanığın işten çıkartılmasına sebep olduğu düşüncesiyle husumet duyduğu katılana karşı ekspertiz raporuna göre atışa salih olan silahını doğrulttuğu, etraftaki kişilerin sanığa müdahalede bulunarak sanığın elinden silahı aldığı olayda, suçun işleniş biçimi ve silahın atışa salih olmasına karşın sanığın silahını ateşlememesi dikkate alındığında, eylemin yoğunluğu göz önünde tutularak TCK’nin 61. maddesi de dikkate alınarak temel cezanın alt hadden uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği halde suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

B) Katılandan sanığa yönelen haksız bir davranışın bulunmaması nazara alındığında TCK’nin 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

C) 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla kısmen yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak heyetimizden sayın ... ve sayın ...'in suç vasfına yönelik karşı oyları ile oy çokluğuyla BOZULMASINA, 12/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...’ın katılan ...’i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde; İlk derece mahkemesi tarafından suç vasfına ilişkin yapılan değerlendirmelerin ve kurulan gerekçenin yerinde olduğu düşüncesiyle sayın çoğunluğun, sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair görüşüne katılmıyoruz.

Muhalif Başkan Vekili Muhalif Üye · ... ...