Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1350 K.2019/2985

2- Sanık ... hakkında; olası kastla öldürmeye azmettirme suçundan CMK.nin 223/2-b maddesi uyarınca beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Katılan ...'nin yüzüne karşı, vekilinin ise yokluğunda kurulan 10.04.2015 tarihli hükmün kanun yoluna başvuru kısmında yanılgıya neden olacak şekilde katılan vekili yönünden temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağının belirtilmesi karşısında; katılan için belirtilen sürenin sonunda ancak vekili için gerekçeli kararın tebliği üzerine belirtilen süre içinde yapılan temyiz başvurusu süresinde kabul edilmiş, katılan vekilinin temyizinin süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiğine yönelen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'a yönelik eylemini meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği, sanık ...'ın ise; maktul ...'a yönelik azmettiren sıfatıyla olası kastla ölüme neden olma suçunu işlemediğinin sabit olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 25/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca, sanık ... hakkında ise CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararları verilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin;

sanık ... yönünden meşru savunma şartlarının oluşmadığına, sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında; maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan sanığın eylemini TCK'nin 25/1 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri kapsamında meşru savunma sınırları içerisinde gerçekleştirdiği kabul edilmesine karşın, sanık hakkında belirtilen uygulama maddeleri gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümde "ceza verilmesine yer olmadığına ve beraatine" şeklinde ibareye yer verilmesi,