Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1375 K.2019/4893

Sanık ... hakkında, katılan mağdur ...'e yönelik işlediği suçtan verilen ilk hüküm, sanık aleyhine katılan mağdur ... vekili tarafından temyiz edildiği halde, sanığın kazanılmış hakkı olduğu gerekçesiyle ilk hükümde verilen ceza miktarına hükmedilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

CMK.nin 226. maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan "Yukarıdaki fıkralarda yazılı bildirimler, varsa müdafiine yapılır. Müdafii sanığa tanınan haklardan onun gibi yararlanır." şeklindeki hükümde belirtildiği üzere, sanığın bulunmadığı duruşmada müdafiine de ek savunma hakkı tanınabileceği anlaşılmakla, sanığın bizzat kendisinin olmadığı, ancak; müdafiinin bulunduğu 22.01.2019 tarihli hüküm duruşmasında, TCK.nin 86/1,3-e, 87/1-d, 29. maddeleri uyarınca cezalandırılmasını talep eden iddia makamının mütalaasına karşı sanık müdafiinin savunmasının alındığı anlaşılmakla, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin; meşru savunmaya, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, hapis cezalarının ertelenmesi veya para cezasına çevrilmesi gerektiğine, eksik araştırmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;