Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1459 K.2019/3037

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin yasal süresinden sonra olduğu ve ceza miktarı bakımından yerinde olmadığı anlaşıldığından CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, mağdurdaki kesici delici alet yaralanmasının pnömotoraksa ve hayati tehlike geçirmesine neden olan yaralanması karşısında, TCK’nin 81 ve teşebbüs nedeniyle 9 yıl ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 35/2. maddeleri uyarınca, alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle makul bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın alt sınıra yakın belirlenmesi ve uygulamanın devamının da buna göre yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’in iştirak halinde mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin;

sübuta, vasfa, sanıklar hakkında verilen mahkumiyet kararlarının hatalı olduğuna, sanıklar hakkında şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin varlığına ve vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,