KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/1621 E., 2019/3545 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürme, 6136 sayılı Kanuna muhalefet.
- Hüküm
- Mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf isteminin reddi.
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü katılanların temyiz etme yetkisinin bulunmaması nedeniyle ve aynı suça dair sanık müdafiinin temyiz talebi yönünden ise, yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık müdafiinin anılan suçlara ilişkin temyiz taleplerinin REDDİNE karar verilmiştir.
Sanık ... hakkında; maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.05.2018 gün ve 2018/734 esas, 2018/943 sayılı kararına ilişkin; sanık müdafii ve katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından yasal süre içerisinde yapılan temyiz başvuruları üzerine yapılan incelemede,
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03.05.2018 gün ve 2018/734 esas, 2018/943 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın eyleminin meşru müdafaa hükümleri kaspsamında değerlendirilmesi gerektiğine ve sair sebeplere yönelen, katılanlar ..., ... ve ... vekilinin ise; sanığın eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, maktulün canavarca hisle veya eziyet çektirilerek öldürüldüğüne, bu nedenlerle suç vasfının yanlış tespit edildiğine, sanık hakkında verilen cezada haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/1621, K. 2019/3545, 2 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama