KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/1907 E., 2019/3576 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taammüden öldürme ve müessir fiil
- Hüküm
- 765 sayılı TCK'nin 450/4, 36, 33, 31, TCK'nin 456/4, 457/1 maddelerinden, CMK'nin 223/2-b-e maddelerinden beraat.
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Katılanlar vekilleri, süre tutum dilekçesinde açıkça yazmamış ise de gerekçeli temyiz dilekçesinde sanıklar , ... ve ... hakkında maktul ...'e yönelik tasarlayarak öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiğini belirtmiş olmakla, yalnızca bu hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;
1- Olay mahallinde tekrar ayrıntılı keşif yapılarak balkon olarak kullanılan yerde asılı bulunan battaniye ve mavi brandanın balkon zemininden yüksekliğinin tespit edilip, mağdur ... ve diğer tanıkların da ayrıntılı beyanlarına başvurularak maktulün boyuna göre sanıkların atış yaptığı yerden maktulün görünüp görünmediği, maktul ve Özlem'in mavi brandanın arkasına geçtiklerinin sanıklarca görünüp görünmeyeceğinin ayrıntılı bir şekilde tespiti,
2- Kabule göre de;
a) Taraflar arasında karşılıklı çatışma olduğu ve sanıkların kaleşnikof silahlarla 70 metre mesafeden maktule doğru ateş ettiğinin kabul edilmesine rağmen sanıkların eylemlerinin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
b) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, aynı eylemlerin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanıklar yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun
kabulü gerektiğinden, somut olayda aralarında yakın akrabalık ilişkisi ve menfaat çatışması bulunduğu belirlenen, sanıklar , ... ve ...'nın ayrı ayrı müdafiler yerine ortak müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 152. maddelerine aykırı davranılması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/1907, K. 2019/3576, 2 Temmuz 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama