Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/1961 K.2019/3581

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle verilen hükmün incelenmesinde, yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde İstinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararının 3271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi gereğince sanık müdafiinin bu suç yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında: maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafii ile katılan vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde: "İstinaf başvurusunun esastan reddine” dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.07.2018 gün ve 2018/898 Esas 2018/912 sayılı Kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eylemin meşru savunma olduğuna, katılan vekilinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olaydan üç dört yıl kadar önce tarafların arasında gelişen kavga sırasında sanığın köpeğinin maktule saldırdığı, bu olay nedeniyle aradan uzun bir süre geçmesine rağmen maktulün husumetini sürdürdüğü, olay günü sanığın cadde üzerinde park halinde olan aracında müzik dinlediği sırada maktulün aniden

kapıyı açarak sağ ön koltuğa oturduğu, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre de maktulün gurubuna ait başka bir aracın da sanığın aracının yanına yaklaştığı, maktulün sanıktan aracı hareket ettirmesini istediği, bu şekilde hareketlenip bir süre yol aldıkları, bu sırada diğer aracın da kendilerini takip ettiği, ardından bir bakkaldan aldıkları biraları içtikleri, yola çıktıkları yere geri dönmelerinin ardından sanığın endişelenerek araçtan inip evine gittiği, köpeğini alarak geriye döndüğü sırada maktulün kendi aracını kullandığını gördüğü, maktulün sanıktan araca binmesini istediği, sanık köpeğini de araca bindirince otomobilden indiği,

bu sırada sanığın aracın torpidosunda bulunan tabancasını aldığı, dışarı çıkan maktulün sopa ve bıçakla üzerine geldiğini görünce, tabancasıyla ateş etmek suretiyle maktulü öldürdüğü olayda,

12 ile 18 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, makul bir ceza yerine, yazılı biçimde daha az vahamet gösteren olaylarda uygulama olanağı bulunan 18 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle fazla ceza tayin eden yerel mahkeme kararının bozulması yerine, yazılı biçimde temyiz talebinin esastan reddine karar verilmesi.

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sayın Üyeler ... ve ...'ın sanık hakkında uygulanan tahrik oranının isabetli olduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile 03/07/2019 gününde ile karar verildi.

KARŞI OY

Mahkemece ve Dairemizce kabul edilen olayın, olay biçimine göre sanığın daha önce köpeğini maktulün üzerine saldırtarak maktulün yüzünden yaralanmasına sebebiyet verdiği maktulün geçmişteki bu olayın yarattığı öfke ve hiddetin etkisi ile sanığın aracının önünü keserek araca bindiği ve yüzündeki yara izini gösterip “bunu hatırladın mı” diyerek sanıkla tartışmaya başladığı, sanıkla birlikte yol aldıkları, bir yerden bira alıp içtikleri, sanığın araçtan inip eve gittikten sonra köpeğini alıp tekrar maktulün yanına geldiği nazara alındığında maktulden sanığa yönelik ciddi bir saldırı ve tehdit olmadığının anlaşıldığı,

maktulün daha önce köpek saldırısına uğraması ve korkması nedeniyle yanındaki sopayı ve bıçağı bu aşamada kullandığı hep birlikte değerlendirildiğinde mahkemece TCK. 29 maddesinin uygulanması sırasında cezadan asgari oranda indirim yapılmasının yerinde olduğu düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun makul oranda indirim yapılması gerektiği yönündeki düşüncesine katılmıyoruz.