Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2254 K.2019/3816

Katılan sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, bu hususta mahallince değerlendirme yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında maktul ...’a hakaret suçundan verilen doğrudan adli ... cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK'un 305/1. maddesi gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik ölüme sebebiyet verecek şekilde kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin; sübuta, eksik incelemeye, kararın hukuka aykırı olduğuna, katılan sanık ve katılanlar vekilinin; sanık lehine alt sınırdan ceza tayinine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, Başkan ... ve Üye ...'ın sanığın eyleminin taksirle ölüme neden olma suçunu oluşturduğu yönündeki karşı oyları ve oy çokluğu ile, 18/09/2019 gününde karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere, sanığın, tartışma ortamında maktulü itmesi üzerine maktulün yere düşerek kafasını sert beton zemine vurduğu, bu künt kafa travmasına bağlı olarak, kafatası kırığı ve oluşan beyin kanaması nedeniyle öldüğü olayda sayın çoğunluk eylemin TCK’nin 87/4. maddesine uyduğuna karar vermiş ise de, bu suçun oluşması için eylemin TCK’nin 86/1 veya 86/3 maddesi kapsamında kalan bir fiili oluşturmasının gerektiği, oysa somut olayımızda sanığın maktulü itmekten ibaret eyleminin TCK’nin 86/2 maddesi kapsamında kaldığı, TCK’nin 23 ve 85 maddelerine göre eylemin taksirle ölüme neden olmak suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz.

... ... · Muhalif Başkan Muhalif Üye