Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2363 K.2021/357

Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı temyiz isteminde bulunmuş ise de, Cumhuriyet savcısı daha sonra verdiği dilekçe ile, anılan kararın itiraza tabii olduğundan bahisle bu karara dair temyiz isteminde değil, itiraz isteminde bulunduğunu belirttiği ve bu yönde merciince de karar verildiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik bir temyiz istemi olmadığı anlaşılmakla, bu karar inceleme dışı bırakılmıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın mağdur katılan ...’a yönelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının; haksız tahrik indirmi yapılmaması gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiinin ise; meşru müdafaaya, suç vasfına ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Mağdur katılan ...’da hayati tehlike geçirmesine neden olan toplam 4 adet kesici delici alet yarası olması ve bu yaralar sonucu pnömotoraks oluşması karşısında, 5237 sayılı Yasanın 35/2. maddesinde düzenlenen teşebbüs nedeniyle sanık hakkında makul surette indirim yapılarak ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 10 yıl olarak ceza tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

2) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurlar ... ve ... arasında net olarak belirlenemeyen bir nedenden ötürü anlaşmazlık bulunduğu ve olay tarihinde her iki tarafın tartışmasının kavgaya dönüştüğü, olaya dair tanık bulunmadığı ve sanık ...’nın kavgayı karşı tarafın başlattığını iddia ettiği, olaya ilişkin bir görgü tanığı ya da başkaca delil olmaması karşısında, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının mevcut deliller çerçevesinde net olarak ortaya konulamadığı ve bu nedenle haksız tahrik oluşturan eylem yönünden oluşan şüphenin sanık lehine değerlendirilmesinin gerekeceği, fakat bu durumda sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde indirim uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,