Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/2369 K.2019/4315

TCK.nin 81/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin istinaf isteminin reddine. S.S. Çocuklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı; TCK.nin 81/1, 31/3, 62, 63. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezalarına ilişkin istinaf taleplerinin 12 yıl 6 ay olarak düzeltilerek esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizin 25/02/2019 gün ve 2018/5791 esas ve 2019/1071 karar sayılı onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 20/05/2019 tarih, 2018/39902 sayılı itiraznamesi ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... lehine suç vasfının kasten öldürmeye yardım etme olması gerektiği görüşüyle, Dairemizin 25/02/2019 gün ve 2018/5791 esas ve 2019/1071 karar sayılı onama kararının kaldırılarak itirazın kabulü ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'a yönelik hükümlerin suç vasfı yönünden bozulmalarına karar verilmesi talebiyle 05.07.2012 tarih ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanunun 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2) Dairemizin 25/02/2019 gün ve 2018/5791 esas ve 2019/1071 karar sayılı onama kararının, sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK.nin 37. delaletiyle kasten öldürme suçları nedeniyle verilen mahkumiyetlerine ilişkin kısım yönünden KALDIRILMASINA,

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'in, maktul ...'a yönelik eylemleri kabul, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin; haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayın kabulü ve gelişim tarzı dikkate alındığında olayın ani gelişen bir olay olduğu, sanık ve suça sürüklenen çocuklar arasında maktulü öldürme konusunda önceden alınmış bir karar ve irade birliği bulunmadığı, ani gelişen kavga ortamında sanık ve suça sürüklenen çocukların arkadaş olmaları itibariyle dayanışma içinde hareket ettikleri, suça sürüklenen çocuk ...’in olay sırasında ani bir karar ve refleksle suça sürüklenen çocuk ...’ın belinde bulunan bıçağı alarak maktulü bıçaklayıp öldüreceğinin sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından bilinmesinin mümkün olmadığı,

sanık ve suça sürüklenen çocuk ...’ın olay sırasında ve olayın sonrasında suça sürüklenen çocuk ...’in yanında olmaları, birlikte hareket etmelerinin ancak TCK.nin 39. maddesi kapsamında yardım etme olarak değerlendirilebileceği, bu nedenlerle sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...’ın cezalarından TCK.nin 39. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin düşünülmeyerek fazla ceza tayini bozmayı gerektirmiş,