KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/2538 E., 2019/4366 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğu kasten öldürme
- Hüküm
- Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 09/12/2016 gün ve 2016/243 E. 2016/447 K.
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TCK'nin 82/1-e, 29, 31/2-son, 62. maddeleri uyarınca; 5 yıl 10 ay hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının, ilk derece mahkemesince verilen hükmün kendilerine tebliği üzerine verdiği istinaf dilekçesi nedeniyle bozma üzerine yeniden yapılan yargılamada; duruşma günü tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen ve katılma dilekçesi de vermeyen, suçtan zarar gören Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 05/05/2017 tarihli ilk hükmünün tebliği üzerine vermiş olduğu 22/05/2017 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi mahiyetinde olduğu kabul edilerek,
bu talep ile ilgili olarak mahkemesince olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de anılan Kurum'un hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü hususunun herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadan anlaşıldığı, Kurumun davaya katılmasına temyiz incelemesi sırasında karar verilmesi mümkün olduğundan, CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, çocuk maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak verilen, esastan ret kararının, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 08.10.2018 günlü ve 2018/1487 E-2018/1554 K sayılı kararında düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/2538, K. 2019/4366, 15 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama