Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3293 K.2021/13625

Sanık ... hakkında, Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaşla aşılması nedeni ile TCK'nin 27/2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktulün alkollü bir şekilde sanığın çalışmakta olduğu taksi durağına gelerek sanığın aracına bindiği, sanığın maktulü istediği yere götürdüğü, maktulün burada sanığa eksik para verdiği ve sanığın cep telefonunu istediği, sanığın vermemesi üzerine maktülün bağırmaya başladığı, araç içinde sağa sola tekmeler attığı, bunun üzerine durağın bulunduğu yere dönmek için tekrar birlikte yola çıktıkları, yolda maktül ...'ın bir çok kez telefonunu istediği sanığa hakaretlerde bulunarak içeriden aracı tekmelediği, durağa geldiklerinde tartışmanın büyüdüğü ve sanığın bıçak çıkardığı, maktulün de yerden eline sopa aldığı,

sanığın bıçak ile maktüle saldırdığı, bu sırada maktulün arkadaşı...'in olay yerine geldiği, kavgayı ayırmaya çalıştığı, sandalye ile sanığa vurduğu, sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanığın maktülü dört bıçak darbesiyle

yaraladığı ve maktulün titreyerek yere düştüğü, sanığın ticari taksisine binerek olay yerinden ayrıldığı, yoldan geçen bir araçla hastaneye götürülen maktulün hayatını kaybettiği olayda,

TCK'nin 27/2. maddesi ile meşru savunmada haksız bir saldırıya karşı savunmada bulunan kişinin, o anki ruhsal durumuna göre, mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşa kapılarak bu durumun etkisiyle saldırı karşısında gereğinden fazla karşı koymada farkında olmadan, saldırıyı savuşturmaya yarayacak olandan fazla zarar vermesi gerektiği öngörüldüğünden, somut olayda maktül ve tanık...'in fiili saldırısı sonucu tehdit ve tehlikeye maruz kalan sanığın eylemini saldırının defedilmesinden ziyade yoğun öfkesini tatmin etmeye yönelik olarak gerçekleştirdiği, sanığın daha önce aracı ile olay yerinden uzaklaşma imkanı varken gitmediği,

sanığın yaralanmasının niteliği, maktüle yönelik darbe sayısı ve hedef alınan vücut bölgeleri birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Yasa'nın 27/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, etki ve tepki dengesi gözetilerek maktülden gelen ve haksız tahrik oluşturan davranışlar da nazara alındığında, haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,