KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2019/3302 E., 2021/25529 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın tehdit eylemlerini kısa zaman aralığı içinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında gerçekleştirmiş olması nedeniyle, katılana yönelik eylemlerin bir bütün halinde tek fiil kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2-Sanığın lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmesi karşısında, sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının, kasten yaralama ve hakaret suçları yönünden tekerrüre esas sabıkası bulunduğundan TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği hususu da gözetilerek, TCK'nın 50. maddesinde yazılı bulunan seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin tartışılmaması,
3-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2019/3302, K. 2021/25529, 27 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama