Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/331 K.2019/2121

Devletin birliğini ve ülke bütünlüğünü bozmak, nitelikli kasten öldürme ve muhtelif suçlardan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2015/194 değişik iş sayılı içtima kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 147 yıl 8 ay hapis cezasına hükümlü ...'un, bulunduğu...Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda açık görüşlerdeki süre ve kişi sayısı sınırlamasının hukuka aykırı olduğu yönündeki talebinin reddine dair anılan İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 24/07/2017 tarihli ve 2017/452 sayılı Kararına yönelik şikayetin kabulüne ilişkin Van İnfaz Hâkimliğinin 21/08/2017 tarihli ve 2017/1874 Esas,

2017/1672 sayılı Kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Van 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/11/2017 tarihli ve 2017/32 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların görüş usulü" başlıklı 12. maddesinin, "Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, 11 inci maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir." şeklinde olması karşısında, Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2015/194 değişik iş sayılı içtima Kararına konu kararlardan biri olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/11/2013 tarih ve 2013/284 Esas,

2013/334 sayılı Kararı ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olduğu anlaşılan sanığın şikayetinin reddine karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan Kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/12/2018 gün ve 94660652-105-65-5386-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ...'un, ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 147 yıl 8 ay hapis cezasının infazı amacıyla ceza infaz kurumunda bulunduğu, ceza infaz kurumu idaresi tarafından kapalı görüşte uygulanması gereken ziyaretçileri ile teker teker görüştürülme usulünün açık görüşte de uygulanmasının hem kendisi hemde ailesinin mağduriyetine neden olduğu gerekçesiyle yapılan işleme karşı şikayette bulunduğu ve şikayetinin İnfaz Hakimliği tarafından kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin ziyaret ve görüşlerde uyulacak esaslar başlıklı ikinci kısım birinci bölümünde kapalı görüş usulü, ikinci bölümünde ise açık görüş usulü düzenlenmiş olup;

Kapalı görüşle ilgili bölümünde yer alan;

10. maddeye göre; Ziyaret günleri ve saatleri ile bir hükümlü ve tutuklunun görüşebileceği ziyaretçi sayısı, kurumun fiziki yapısı ve kapasitesi dikkate alınarak, kurumca belirlenir.

Görüş süresi, yarım saatten az, bir saatten fazla olacak şekilde belirlenemez. Görüş süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işletilir.

11. maddeye göre; Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanları; eşi, çocukları, torunları, torunlarının çocukları, annesi, babası, büyükannesi, büyükbabası, büyükannesi ve büyükbabasının anne ve babaları, kardeşleri ve vasisi dışında kimse ziyaret edemez.

12. maddeye göre; Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanlar, 11 inci maddede belirtilen kişiler ile ancak teker teker ve ceza infaz kurumu müdürünün belirleyeceği gün, saat ve koşullar içinde, on beş günlük aralıklarla ve günde bir saati geçmemek üzere görüşebilir.

Yönetmeliğin Açık görüşle ilgili bölümünde yer alan;

14. maddeye göre; Hükümlü ve tutuklular, anne, baba, eş, çocuk ve torunlarıyla ayda bir gün açık görüş yapabilir. Görüş günleri kurumca belirlenir.

Kınama cezası dışında disiplin cezası almış ve bu cezası kaldırılmamış hükümlü ve tutuklular açık görüşten faydalanamaz. Koşullarının uyması durumunda kapalı görüş hakkı saklıdır.

15. maddeye göre; Hükümlü ve tutuklular, Bakanlıkça uygun görülen, dinî ve milli bayramlar ile özel günlere mahsus olmak üzere, belirlenen tarihlerde, anne, baba, eş, çocuk, torun, büyükanne, büyükbaba ve kardeşleriyle açık görüş yapabilir.

Bakanlıkça belirlenen yakınları olmayan hükümlü ve tutuklular, üçüncü dereceye kadar olan akrabalarından en çok üç kişiyle görüşebilirler. Ancak; bu fıkra hükmü, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlüler hakkında uygulanmaz.

17. maddeye göre; Açık ziyaretler, bir saatten fazla olmamak kaydıyla 09.00 - 17.00 saatleri arasında yaptırılır. Ziyaret süresi, görüşmenin fiilen başladığı andan itibaren işler.

18. maddeye göre; Hükümlü ve tutuklu sayısının, verilen açık görüş günü sayısına bölünmesi suretiyle, görüş gününe kadar gruplar oluşturulur, her grubun görüş günü ve saatleri, ailelerine bildirilmek üzere, hükümlü ve tutuklulara tebliğ edilir ve hazırlanan program ayrıca koğuşlara ve ziyaretçilerin görebileceği uygun yerlere asılır.

Belirtilen gün ve saatler dışında görüş yaptırılmaz, bir defa görüş yapan hükümlü ve tutuklular ile ziyaretçilere aynı görüşle ilgili olarak ikinci defa izin verilmez.

Her grubun açık görüşü bittikten sonra, görüş yerinde bulunan hükümlü ve tutuklular, görevliler nezaretinde dikkatli bir şekilde arandıktan sonra koğuş veya odalarına götürülerek burada sayılır. Kimlikleri, fotoğraflı belgelerle kontrol edilir, grup mevcudunun tam olduğunun anlaşılması üzerine, ziyaretçilerin kurum dışına çıkmasına izin verilir.

Mevcut düzenlemeye göre somut olay değerlendirildiğinde;

Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların kapalı görüşte kimlerle, ne kadar süre ile ve ne şekilde görüşebilecekleri, hükümlü ve tutukluların açık görüşte kimlerle, ne kadar süreyle görüşebilecekleri konusunda yönetmelikte düzenleme bulunmasına rağmen, açık görüşte, kapalı görüşte olduğu gibi ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükümlü olanların ziyaretçileri ile teker teker görüşme yapabileceklerine ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, kapalı görüşte uygulanacak olan görüşme usulünün açık görüşte de uygulanmasının yerinde olmadığı anlaşılmakla;