KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/3311 E., 2019/5232 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Kasım 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Adam öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- 1- Sanık ... hakkında;
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
a- Lehe olan 765 sayılı TCK'nin 448/1, 59/2, 31,33. maddeleri gereğince 20 yıl hapis cezası, b- Mağdur Bülent Aba'ya yönelik: Lehe olan TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 62/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası, 2- Sanık ... hakkında; Mağdur ...'ya yönelik: Lehe olan TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 62/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası, 3- Sanık ... hakkında; Maktul ...'a yönelik: Lehe olan TCK'nin 109/2, 109/3-a-b, 62/1, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nun maktul ...'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan,
sanık ve müdafilerinin sübuta ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ya yönelik hürriyeti tahdit, sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik hürriyeti tahdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;
a- Sanıklar ... ve ...'e yüklenen hürriyeti tahdit suçu için 765 sayılı TCK'nin 179/2-3. maddesinde öngörülen cezanın türü ve süresine göre zamanaşımı yönünden lehe olan aynı Kanunun 102/3. maddesi gereğince 10 yıllık asli zamanaşımına tabi olup sanıklar ... ve ... hakkında 01.05.2003 günlü iddianame ile açılan davada sorgularının 29.07.2003 tarihinde yapıldığı, bu tarihten hüküm tarihine kadar 10 yıllık sürenin dolduğu gözetilmeden davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/3311, K. 2019/5232, 27 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama