Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3313 K.2019/4867

Sanık ... hakkında maktul eşi Nuriye'yi kasten öldürme suçundan yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine dair Sinop 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04/02/2015 gün ve 2014/120 esas, 2015/22 karar sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 04/07/2017 gün ve 2016/2765 esas ve 2017/2517 karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca TCK'nin 58. maddesinin ikinci kez uygulanması yönünden itirazda bulunulduğu,

05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 04/07/2017 tarih ve 2016/2765 esas 2017/2517 karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...' in eşi olan maktül ...'yi nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, ceza miktarına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

sanık hakkında 2. kez mükerrirliğe dair TCK'nin 58. maddesine ilişkin uygulama ile Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,