Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3418 K.2019/5530

1-Sanık ... hakkında; a)...'ı öldürmekten TCK'nin 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezası, b)...'ı öldürmeye teşebbüsten TCK'nin 81, 35, 29, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası, 2-Sanık ... hakkında; a)...'ı öldürmekten TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezasına, b)...'ı öldürmeye teşebbüsten CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat, 3- Sanık ... hakkında; a)...'ı öldürmeye teşebbüsten CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat, b)Maktul ...'ı yaralamaktan TCK'nin 86/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezasına, yönelik istinaf isteminin esastan reddine.

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, katılan ... ve ... vekili, sanık ... müdafii

../..

S/2

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yasal süre içinde temyiz talebinde bulunduğu, sanığın ceza evinden gönderdiği 18/12/2018, sanık müdafiinin 25/12/2018 havale tarihli dilekçeler ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, bu talepler CMK'nin 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMK'nin 298. maddesi gereğince reddi ile, hüküm sanık ... müdafiinin ve katılanlar ...ve... vekilinin temyiz talebi ile sınırlı olarak incelenmiştir.

Sanık ... hakkında mağdur ... ...’a yönelik öldürmeye teşebbüs, sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten yaralama suçları nedeniyle verilen hükümlerin incelenmesinde; yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince katılanlar vekilinin bu suçlar yönünden maktulden katılanlar ... ve...’nin, mağdur ... ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan açılan davaya katılma ve bu suçtan kurulan istinaf isteminin esastan reddi hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, katılanlar vekilinin yaptığı temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve...hakkında maktul ...’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ... müdafii ve katılanlar ...ve... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 06/12/2018 gün ve 2018/2186 E. 2018/1890 K. sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın öldürme kastının olmadığına, meşru müdafaanın varlığına, katılanlar vekilinin haksız tahrik maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının esastan reddine,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'nin motosikleti ile seyir halinde iken maktul ... ile karşılaştıkları, maktul ...'ın, sanık ...’den kendisine olan borcunu istediği, sanığın parasının olmadığını bu nedenle borcunu veremeyeceğini söylemesi üzerine maktulün sanığın altındaki motoru satarak borcunu ödemesini söylediği,

bu nedenle aralarında tartışma çıktığı, ...'nin olayı telefonla babası sanık ... ile ağabeyi sanık ...'a bildirdiği sanıkların olay yerine geldikleri, burada maktul ... ile sanıklar arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü, olayı gören ve maktülün abisi olan ...'ın olay yerine giderek kardeşini kurtarmaya çalıştığı, ... ile ...'ın sanıkların ellerinden kurtulup parka doğru koşmalarından sonra sanık ...'ın önce ...'ı yakalayıp belinden çıkardığı sustalı bıçakla sol omuzundan ve sırtının sol tarafından yaraladığı,...'ın yere düştüğü, bu sırada sanık ...'in ise ...'ı yakalayıp yerde tekmelediği,

ellerini arkadan tutup, sanık ...'a "vur şuna" dediği, sanık ...'ın aynı bıçakla, kasık bölgesi, sırt ve bacaklarına vurarak ...'ı öldürdüğü anlaşılan olayda;

Maktul ...’ın sanıkların oğlu ve kardeşi olan ...'den borcunu istemesi ve bundan kaynaklanan tartışmadan ibaret haksız tahrik oluşturan eylemlerinin ulaştığı boyut gözetilerek, sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükümde haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanıklara 13 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik cezalar tayini,