Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3478 K.2019/4997

2 - Sanık ... hakkında; Sanığın TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1-a-c-d-2-3 maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan Kurum vekilinin, sanık ... hakkında iftira suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından bu suçtan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'un iftira suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç niteliği tayin, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaireye dayanan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle sanık hakkında iftira suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

A- Sanığın mağdura yönelik eylemi nedeniyle vasıflandırma yapılırken karar gerekçesinde “ sanık ...'ın elindeki bıçakla mağdur ...'ün sırtına hayati tehlike geçirecek şekilde ve vücudunun hayati bölgesine iki kez olmak suretiyle bıçakla vurduğu ve bu yaralama neticesinde mağdurun vücudunda 2 cm iki ayrı kesinin oluştuğu, 08/04/2014 tarihli Adli Tıp Başkanlığının raporunun incelenmesinde katılan ...'ün meydana gelen bıçaklı saldırı neticesinde hayati tehlike yaşadığı,

bu hayati tehlikenin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı;Yine 13/11/2014 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunun incelenmesinde, mağdur ...'ün meydana gelen yaralanmadan dolayı duyularından veya organlarından birini işlevinin sürekli zayıflaması ve yitirilmesi niteliğinde olmadığının tespit edildiğinin bildirildiği,sanığın bıçağı mağdurun hayati bölgesine gelecek şekilde tevcih etmesi ve birden fazla kez mağdura yönelik kullanması karşısında sanığın üzerine atılı adam öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği sübut bulmuştur.” denilerek sanığın mağdura karşı eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak anlatılması karşısında

hüküm fıkrasında kasten yaralama suçundan hüküm kurularak çelişkiye neden olunması,