Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3526 K.2020/105

Sanık ... hakkında; maktul ...’yı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/12/2018 gün ve 2018/1124 esas, 2018/1861 sayılı kararının, sanık müdafiinin, eylemin yaralama sınırları içerisinde kaldığı, sanığın öldürme kastının olmadığı, katılan Kurum vekilinin, sanığın ceza indirimini hak etmediğine ilişkin sebeplerle temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelenmesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Mahkemenin kabul ve takdirine göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın maktul ile resmi olarak evli oldukları, maktulün, tanık ... ile birlikte yaşadığı, tanık ...’ın beyanlarından da anlaşıldığı üzere, aralarındaki ilişkinin cinsel birliktelik düzeyinde olduğu, bu ilişkiyi öğrenen sanık ...’in eşini öldürmeye karar verdiği ve olay günü aracında bulunan tüfek ile birlikte maktulün ikametinin yakınına gittiği ve eşini beklediği, maktulün gelmesi üzerine sanığın maktulden araca binmesini istediği, sanığın 15.10.2017 tarihli kolluk ifadesinden de anlaşıldığı üzere maktulün olay anında kendisine "siktir git ben hamileyim" dediği, böylece sanığın maktulün hamile olduğunu öğrenmesine rağmen maktule doğru 1 el ateş ettiği ve maktulün ölümüne neden olduğu olayda;

1- Sanığın, maktulün hamile olduğunu bildiği halde eylemine devam ederek ölümüne neden olması karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nin 82/1.a.d.f maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı biçimde TCK.nin 82/1.a.d maddeleri uyarınca cezalandırılarak suç vasfında hataya düşülmesi,

2- Maktulün sanıkla evliliği devam ederken Hakan Çankaya ile cinsel birliktelik yaşadığı, bu birliktelikten hamile kaldığı, bu olayı öğrenen sanık ...’in kalmış olduğu hiddet ve şiddetli elemin etkisi altında eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında makul oranda indirim yapmak yerine üst sınırdan 24 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,