KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/358 E., 2019/1502 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Sanık hakkında;
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
1-Katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 81/1, 35, 29/1, 53/1-2-3, 58/1-6, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası, 2-Katılan ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, TCK.nin 82/1-e, 35, 29/1, 53/1-2-3, 58/1-6, 63 ve 54. maddeleri uyarınca, 10 yıl hapis cezasına ilişkin, istinaf başvurusunun esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve suç tarihinde 18 yaşından küçük Alican'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinden dolayı sanık müdafii ve katılan ... vekilinin süresinde istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince verilen 16.05.2018 gün ve 2018/1674 Esas, 2018/1209 sayılı Kararın, sanık müdafiince yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken; mağdurun sanık ve yakınlarına yönelik sosyal medya üzerinden tehdit ve hakarette bulunması şeklindeki haksız hareketlerin niteliği dikkate alınarak, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nin 29 maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza verilmesi gerekirken, 15 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Mağdur ...'ın 14.05.2013 tarihinde sanığın kardeşi Fırat Çelik'i öldürmeye yardım suçundan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/323-372 Esas Karar sayılı dosyası ile mahkum olduğu anlaşıldığından olay öncesinde mağdurdan kaynaklanıp, sanığa yönelen haksız eylemlerin ulaştığı boyut gözetilerek, TCK.nin 29. maddesinin uygulanması sırasında, makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/358, K. 2019/1502, 12 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama