Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3617 K.2020/1

1-)Hükümlü hakkında Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca disiplin cezası verilmesine ve verilen bu disiplin cezasına ilişkin hükümlünün şikayetinin değerlendirilmesine rağmen kanun yararına bozma istem yazısında ve tebliğnamede Çifteler Açık Ceza İnfaz kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığınca disiplin cezasının verildiğinin yazılması İnfaz Hakimliği ve Ağır Ceza Mahkemesi kararlarında disiplin cezasının verildiği Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının doğru olarak gösterilmesi nedeniyle sonuca etkili olmayan maddi yazım hatası olarak değerlendirildiğinden düzeltilmesi yoluna gidilmeksizin kanun yararına bozma istemi incelenerek sonuçlandırılmıştır.

2-)Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ...'ın, izin süresini özürsüz olarak en fazla iki gün geçirmek eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/2-l maddesi uyarınca 1 gün hücreye koyma disiplin cezası ile cezalandırılmasına dair Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü Disiplin Kurulu Başkanlığının 15/02/2019 tarihli ve 2019/114 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin reddi ile disiplin cezasının onaylanmasına ilişkin Ereğli (Konya) İnfaz Hâkimliğinin 25/02/2019 tarihli ve 2019/191 esas, 2019/222 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2019 tarihli ve 2019/428 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- Hükümlünün 06/02/2019 tarihinde saat 10.28'de Silifke Açık Ceza İnfaz Kurumundan 24 saatlik yol izin süresi ile Ereğli (Konya) T Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne nakline karar verilmesi üzerine, 07/02/2019 tarihinde saat 10.28'de anılan Ceza İnfaz Kurumuna teslim olması gerekirken 1 saat 18 dakikalık gecikmeyle aynı gün saat 11.46'da kuruma giriş yapması nedeniyle hücreye koyma cezası ile cezalandırılması kararı verilmiş ise de;

hükümlünün, daha önceden Ereğli ilçesine hiç gelmediğini, ağabeyinin arabası ile kendisini bıraktığını ancak yolu karıştırmalarından dolayı aksi istikamette belli bir süre gittikten sonra yanlış gittiklerini anlamaları üzerine hemen geri dönüp kuruma teslim olmalarına karşın yine de geç kaldığına ilişkin beyanlarına itibar edilerek 1 saat 18 dakikalık gecikmenin makul bir süre olduğunun kabul edilmesi gerektiği, kaldı ki Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/32457 esas, 2014/21699 sayılı ilamında da benzer bir gecikmenin makul bir süre olarak kabul edildiğinin anlaşıldığı hususunun gözetilmemesinde;

Kabule göre de;

2-4675 sayılı İnfaz Hâkimliği Kanunu’nun 6/3. maddesinde yer alan, “İnfaz hâkimi, inceleme sonunda şikâyeti yerinde görmezse reddine; yerinde görürse, yapılan işlemin iptaline ya da faaliyetin durdurulmasına veya ertelenmesine karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlü tarafından yapılan şikâyetin sadece reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca onaylanmasına karar verilmesinde;

isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 26/08/2019 gün ve 94660652-105-42-8309-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA