Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/3869 K.2020/59

Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat; mala zarar verme suçundan TCK'nin 151/1, 152/1-a, 29, 62/1, 53, 58/6-7. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası, Katılan sanık ... hakkında; Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan TCK'nin 102/2, 35, 62/1, 53, 58/6-7, 54/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yapılan yargılama sonunda; meşru savunma şartları oluştuğundan TCK'nin 25 ve CMK'nin 223/2-d maddeleri uyarınca beraatına ilişkin İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 gün ve 2015/145-2016/25 E-K sayılı hükmünün, katılan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizin, 15/10/2019 gün ve 2019/3294-2019/4376 E-K sayılı ilamıyla onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 08/12/2019 tarihinde "sanığın haksız tahrik altında kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği" gerekçe gösterilerek itirazda bulunulduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.07.2012 gün ve 2012/280, 2012/928 sayılı kararı ile 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nin 308.

maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçiçi 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 308. maddesinin 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

1-Dairemizce verilen onama ilamı, suçun vasfı yönünden usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının suçun vasfına dair itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden oy birliğiyle İTİRAZIN REDDİNE; dosyanın suç vasfı yönünden karar verilmek üzere Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının meşru savunma şartları bulunmadığına dair itiraz gerekçeleri yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 15/10/2019 tarih ve 2019/3294 esas ve 2019/4376 karar sayılı ilamının kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararının onanmasına dair kısmının KALDIRILMASINA, ilamın diğer yönlerinin aynen korunmasına,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ve mağdur ...'nin olay günü gece 23:00 sıralarında buluştukları, alkol alarak bir süre ...'nin iş yeri önünde durdukları, bu sırada aracın şöför mahalinde olan ...'nin telefonla internete girip mağdura gay videoları gösterdiği, ...'ın bu durumdan rahatsız olması nedeniyle kapatmasını söylediği,

sonrasında polisin aracı görüp ceza yazabilir düşüncesiyle tenha bir yere gittikleri, ...'nin ...'dan şöför mahaline geçmesini istemesi üzerine ...'ın şöför koltuğuna geçtiği, ...' nin torpido da bulunan jel kıvamında bir sıvı içtiği, sıcak olduğunu söyleyerek üzerinde sadece iç çamaşırı kalacak şekilde soyunduğu ve ...'ın iki kolundan tutarak kucağına oturttuğu ve sağ göğsünden emmeye başladığı, ...' ın arka koltukta bulunan montunun cebinden maket bıçağını eline geçirip ...'nin boynuna savurduğu, aldığı bıçak darbesi sonucu ...'nin araçtan indiği, ...'ın da araçtan indiği,

...'nin tekrardan ...'ın üzerine gidip boynunu tutmaya çalıştığı, ...'ın ise bu kez cebinde bulunan bıçağı çıkartarak mağdura savurduğu, bıçağın ...'nin göğsüne isabet ettiği, mağdurun ...'ın üzerine tekrar gelmesi üzerine bıçağı karın boşluğuna savurduğu, ...' ın ...' ye ait araca binerek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda,

Sanık ...’ın mağdur ...’ye yönelik, haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/01/2020 gününde üyeler ... ve ...' ın meşru savunma bulunduğuna ve itirazın reddi gerektiğine yönelen karşı oyları ile oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından verilen kararda ''Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ... ve mağdur ...'nin olay günü gece 23:00 sıralarında buluştukları, alkol alarak bir süre ...'nin iş yeri önünde durdukları, bu sırada aracın şoför mahalinde olan ...'nin telefonla internete girip mağdura gay videoları gösterdiği, ...'ın bu durumdan rahatsız olması nedeniyle kapatmasını söylediği,

sonrasında polisin aracı görüp ceza yazabilir düşüncesiyle tenha bir yere gittikleri, ...'nin ...'dan şoför mahaline geçmesini istemesi üzerine ...'ın şoför koltuğuna geçtiği, ...'nin torpidoda bulunan jel kıvamında bir sıvı içtiği, sıcak olduğunu söyleyerek üzerinde sadece iç çamaşırı kalacak şekilde soyunduğu ve ...'ın iki kolundan tutarak kucağına oturttuğu ve sağ göğsünden emmeye başladığı, ...'ın arka koltukta bulunan montunun cebinden maket bıçağını eline geçirip ...'nin boynuna savurduğu, aldığı bıçak darbesi sonucu ...'nin araçtan indiği, ...'ın da araçtan indiği,

...'nin tekrardan ...'ın üzerine gidip boynunu tutmaya çalıştığı, ...'ın ise bu kez cebinde bulunan bıçağı çıkartarak mağdura savurduğu, bıçağın ...'nin göğsüne isabet ettiği, mağdurun ...'ın üzerine tekrar gelmesi üzerine bıçağı karın boşluğuna savurduğu, ...'ın ...'ye ait araca binerek olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda,

Sanık ...’ın mağdur ...’ye yönelik, haksız tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,'' denilmek suretiyle sanığın yasal savunma sınırları içerisinde hareket etmediği kabul edilmiştir. Dairemizin sayın çoğunluğu tarafından verilen kararda, sanığa karşı cinsel saldırının var olduğu kabul edilmiş ancak sanığın bıçakla mağdura vurmuş olması yasal savunma sınırları içerisinde değerlendirilmemiştir. Dairemizin kararına katılan tüm üyeler sanığa karşı cinsel saldırı olduğu konusunda hemfikirdir. Mağdur ilk olarak araçta cinsel saldırıya uğramış bu saldırı sırasında öncelikle montunun cebinden ele

geçirdiği bıçakla mağdurun boynuna bir kez vurmuş daha sonra sanık ile mağdurun araç içerisinden dışarıya çıkmaları ve mağdurun cinsel saldırısına devam etmesi üzerine cebinde taşıdığı bıçağı çıkartarak mağdura iki bıçak darbesi daha vurmuştur. Olay yerinin ıssız bir yer olduğu, olayın gece saat 01.00 sıralarında gerçekleştiği, olay yerinde sanıkla mağdurdan başka kimselerin bulunmadığı sabittir.

İstediği takdirde sanığın eylemine devam edip mağduru öldürme imkanı bulunmaktadır. Ancak sanık saldırıyı def etmeye yetecek kadar eylemde bulunmuş, daha sonra eylemine kendiliğinden son vererek olay yerinden ayrılmıştır. Sanığın bıçakla kendini korumaması halinde cinsel saldırının hangi boyutlara varacağı kestirilememektedir. Ancak sanığa yönelik başlamış ve halen devam eden bir cinsel saldırı söz konusudur.

Mağdur sanıktan 13 yaş daha büyük olup saldırının daha da artarak devam etmesi söz konusudur. Sanığın cinsel saldırıdan başka bir saldırıya maruz kalması da mümkündür. Bu nedenlerle sanığın eyleminin kendisine yapılan saldırı ile orantılı olduğunu ve yasal savunma sınırları içerisinde kaldığını düşündüğümüzden, Dairemizin sayın çoğuluğunun sanığın eyleminin tahrik altında kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna dair düşüncesine katılmıyoruz.