KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2019/4193 E., 2020/832 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürme
- Hüküm
- Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2017 gün ve 2017/270 esas-2017/415 karar sayılı, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 29, 53.
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/10/2019 gün ve 2019/2618 esas- 2019/2992 karar numaralı CMK'nin 280/2 maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılarak, sanığın "kasten öldürme" suçundan, TCK'nin 81, 29, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık müdafiinin yasal süresi içerisinde bulunulmayan duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince TCK'nin 81/1 ve 29/1. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine dair kararın, sanık, sanık müdafii ve katılan tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23.03.2018 gün ve 2017/2736 Esas- 2018/583 Karar sayılı kararıyla "ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve sanığın TCK'nin 81/1, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla mahkumiyetine" karar verildiği,
bu kararın sanık müdafii ve katılan tarafından temyiz edildiği ancak sanığın temyizden feragat ettiği, bu nedenle katılan temyizi ile sınırlı yapılan inceleme ile Dairemizin 07.05.2019 gün ve 2018/4235 Esas- 2019/2562 Karar sayılı kararıyla bozma kararı sonrası Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/10/2019 gün ve 2019/2618 Esas- 2019/2292 Karar sayılı kararı ile kurulan mahkumiyet hükmünün, katılanlar ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yeniden yapılan incelemede, bozma üzerine kurulan hükmünde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanların, haksız tahrik bulunmadığına;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2019/4193, K. 2020/832, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama