Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/633 K.2019/2117

Adam öldürmeye tam teşebbüs ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2003 tarihli ve 2003/32 esas, 2003/125 sayılı kararıyla 10 yıl ağır hapis ile 10 ay hapis ve 181.753.000 Türk lirası ağır para cezalarına hükümlü ...’ın, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7/2. maddesi uyarınca uyarlama yapılarak anılan Kanun gereğince 11 yıl 3 ay hapis ile 10 ay hapis ve 180.00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair anılan Mahkemenin 11/07/2005 tarihli ve 2003/32 esas,

2003/125 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 03/07/2014 tarihli ve 2014/3728 esas, 2014/3720 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde 7 yıl 6 ay hapis ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 04/12/2014 tarihli ve 2014/322 esas, 2014/458 sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/05/2017 tarihli ve 2016/2232 esas, 2017/1978 karar sayılı ilâmı ile onanmasını müteakip, infazı sırasında anılan Mahkemenin 26/12/2006 tarihli ve 2006/546 müteferrik sayılı kararı ile sanığın 27/12/2006 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliyesini takiben,

deneme süresinde kasıtlı bir suçtan mahkûm olması sebebiyle şartla tahliye kararının geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 27/07/2008 tarihi ile bihakkın tahliye tarihi olan 24/03/2011 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına ilişkin aynı Mahkemenin 19/03/2018 tarihli ve 2003/32 esas, 2003/125 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına ilişkin Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2018 tarihli ve 2018/301 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu uyarınca uyarlama yapılarak ceza miktarının azaltılmış olmasının sadece bihakkın tahliye tarihinin geri çekilmesi yönünden etkili olacağı, şartla tahliye süresinin geri çekilmesine bir etkisinin olmayacağı ve hükümlü hakkında yeniden şartla tahliye kararı verilmesini gerektirmeyeceği; somut olayda Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/12/2006 tarihli ve 2006/546 müteferrik sayılı kararı ile hükümlünün 27/12/2006 tarihinden geçerli olmak üzere şartla tahliye edilmesine karar verildiği, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlünün kasten öldürmeye teşebbüs suçundan aldığı ceza miktarının azaltılmış olduğu,

şartla tahliye edilerek bihakkın tahliye süresi henüz dolmamış olan ilâmlarda, uyarlama yapılması sonucu cezanın düşürüldüğü durumlarda bihakkın tahliye tarihinin geri çekileceği, ancak şartla tahliye tarihinin geri çekilmesinin mümkün bulunmadığı,

hükümlünün bu sebeple fazla yattığı sürenin halen infaz edilmekte olan cezasından mahsup edilemeyeceği cihetle, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17/01/2019 gün ve 94660652-105-27-14781-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA