Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/779 K.2019/2674

Tasarlayarak öldürme suçundan, TCK.nin 82/1-a, 29, 62, 53/1-2-3, 63 ve 54. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası. Sanık ... hakkında; 1- Katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçuna yardım suçundan, TCK.nin 86/1, 86/3-a-e, 39/2-c, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası, 2- Tasarlayarak öldürme suçuna yardım suçundan, TCK.nin 82/1-a, 39/2-c, 53/1-2-3, 58/6 ve 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezasına ilişkin, Elmalı Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2018 tarih, 2017/55 esas ve 2018/86 karar sayılı hükmüne karşı, istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin, 30.07.2018 tarihinde tebliğ edilen karara

yönelik süresinden sonra gerçekleşen 31.08.2018 tarihli temyiz isteminin CMK’nin 291/1 ve 298. maddeleri uyarınca; sanık ... hakkında; mağdure ...’ı kasten yaralamaya yardım etme suçundan kurulan ceza miktarı itibarıyla kesin nitelikte olan ve suç vasfına yönelik aleyhe temyiz talebi de bulunmayan hükme ilişkin temyiz talebinin, CMK’nin 286/2-a ve 298. maddeleri uyarınca; katılan Bakanlık vekilinin mağdure ...’a yönelik kasten yaralama suçu haricindeki suçlardan açılan davaya katılmaya ve kurulan hükmü temyize yetkisi olmadığından temyiz talebinin CMK’nin 298. maddesi uyarınca; CMK’nin, 7079 sayılı Kanunun 94. maddesiyle değişik 299/1. maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.

2) Sanık Sanık ... hakkında; maktul ...’ı tasarlayarak kasten öldürme, sanık ... hakkında; maktul ...’ı tasarlayarak kasten öldürmeye yardım etme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin istinaf yoluna başvurulması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 10.07.2018 tarihli ve 2018/1901 esas, 2018/1873 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanık ... müdafii tarafından; sübuta, suç vasfına, katılanlar ... ve ... vekilince; sanık ...’in asli fail olarak cezalandırılması gerektiğine, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle, bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde,