Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2019/826 K.2019/2708

TÜRK MİLLETİ ADINA

Olayda kullanılan bombanın adam öldürmeye elverişli olup olmadığı konusunda Hatay Emniyet Müdürlüğünün 20/12/2012 tarihli inceleme raporu gözetilerek tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar...’nın katılan ...’ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve sanıklar...’ın katılanla...’a karşı tehdit eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kasten öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafinin; eksik soruşturmaya, sanıklar....müdafiinin;

sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün somut dayanağı olmadığına, takdiri indirim maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ... hakkında tekerrüre, sanık ... müdafiinin sanığın öldürme kastının olmadığına, kullanılan patlayıcının öldürmeye elverişli olmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, Cumhuriyet savcısının; sanıklar...ın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan beraat etmeleri gerektiğine, sanıkların mala zarar verme suçu nedeni ile cezalandırılmaları gerekitiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Ancak;

Sanıklar ....’nın olayda kullandıkları bomba nedeniyle bağımsız bir suç olup ceza yaptırımı içeren TCK'nin 174/1. maddesinden ayrıca hüküm kurulması gerekirken, bomba patlatmak suretiyle adam öldürmeye teşebbüs suçlarından TCK’nin 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suç bakımından hüküm kurulacağı biçimindeki yanılgılı kabul ve değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıklar...hakkında kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle TCK'nin 35. maddesi gereğince hüküm kurulurken meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ve mağdurda herhangi bir yaralanmanın mevcut olmaması hususları dikkate alınarak cezanın alt sınırdan belirlenmesi yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Sanıklar... hakkında katılanlara yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; patlama olayından sonra katılan ...’ın da sanıkların bulunduğu olay yerine geldiği, katılanlar ile sanıkların olay nedeni ile tartışmaya başladıkları, çıkan tartışmada sanık ...’ın katılanlar...’a hitaben “bize neden bakıyorsunuz bunu sizin yanınıza bırakmayacağım, öldüreceğim sizi”, sanık ...’ın ise yine katılanlara hitaben “sizi yaşatmayacağız, sizi sinkaf edeceğiz” biçiminde sözler sarf ettiklerinin tanık ...’ın beyanlarıyla sabit olduğu anlaşılan olayda;

Sanıkların TCK’nin 106/2-c’den cezalandırılmaları yerine suç niteliğinde hataya düşülerek TCK’nin 106/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre tehdit suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanıklar ile mağdur arasında 6763

sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın Uzlaştırma Bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,

Sanık ...’ın katılanlar...’a karşı “sizi sinkaf edeceğiz” demek suretiyle hakaret suçunu işlediği sabit olduğundan TCK’nin 125/1, 125/4, 43/2. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısı ile sanıklar...müdafilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıklar... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 13/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.