Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1126 K.2020/1365

Kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

...'yı silahla kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1,3-e, 29, 62, 50. maddeleri uyarınca 6.740 TL. adli para cezası,

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 6.000 TL. ve 500 TL. adli para cezası.

2- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

Kasten öldürmeye yardım suçundan; TCK'nin 81, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 tarih ve 2017/221 - 2017/317 sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.

İTİRAZ EDEN

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'yı kasten öldürme, sanık ... hakkında ise maktulü kasten öldürmeye yardım suçlarından yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine dair İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen hükümlere karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddi kararlarına yönelik sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyizi üzerine, Dairemizin 06.11.2019 gün ve 2019/3273 esas ve 2019/4762 karar sayılı ilamı ile haksız tahrik bakımından hükümler eleştirilerek temyiz itirazlarının esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca.

"Oluş ve tüm dosya kapsamına göre maktul ve sanıklar arasında gerçekleşen olayda her iki tarafın tabanca ile karşılıklı olarak ateş ettikleri ancak ilk önce hangi tarafın ateş ettiğinin tespit edilememesi hususunun sanıklar lehine değerlendirilerek haksız tahrik uygulamasında TCK'nin 29. maddesi gereğince 12-18 yıl arasında makul bir ceza tayini yerine üst hadden ceza belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmesi" gerektiğinden bahisle itirazda bulunulduğu anlaşılmakla,

05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle, 5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen esastan ret kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden, itirazın REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2020 gününde Heyetimizden Sayın ... ve ...'ın itirazın kabulüne yönelik karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Maktul ...’ın ölümü ile neticelenen olayın öncesinde sanıklar ile maktulün birlikte alkol aldıkları ve bilinmeyen bir nedenle sanık ... ile maktul ...’ın tartıştıkları, birlikte bulundukları yerden yürüyerek uzaklaştıkları, her ikisinin belinde de dosya kapsamına göre silah olduğu,

olayın tarafsız tek tanığı konumundaki ...’in beyanından da anlaşılacağı üzere hangisinin diğerine önce silah çektiğinin kesinleştirilemediği olayda, maktulün ateşli silah yaralanması sonucu hayatını kaybettiği anlaşılmakla, Dairemizin yerleşmiş içtihatları gereği, karşılıklı silahlı saldırının olayın taraflarından hangisi tarafından başlatıldığının belirlenememesi halinde şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği taraflar lehine makul oranda haksız tahrik indiriminin dosyamız sanığı ... hakkında da uygulanması gerektiğini düşündüğümüzden,

sanık hakkında asgari oranda tahrik indirimi yapılarak fazla ceza tayininin doğru olmadığını düşündüğümüzden çoğunluğun bu yöndeki görüşüne katılmıyoruz.