Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1128 K.2020/1640

Sanık ...’in maktul ...’a karşı olası kastla öldürme suçundan açılan kamu davasında, kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafii ve maktulden katılanlar vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin verdiği 09.10.2018 gün ve 2018/1860 Esas 2018/1563 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararın sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Dairemizin, 12/11/2019 gün ve 2019/3120 Esas ve 2019/4886 Karar sayılı ilamıyla oy çokluğu ile esastan reddine dair karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanık hakkında bilinçli taksirden hüküm kurulması gerektiği yönünde itirazda bulunulmuş olup, 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı "Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında" Yasanın 99. maddesiyle,

5271 sayılı Yasanın 308. maddesinde yapılan değişiklik ve 101. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 5. madde uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308. maddesinin, 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile eklenen 3. fıkrası uyarınca yapılan incelemede;

Dairemizce verilen esastan red kararı usul ve yasaya uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmediğinden İTİRAZIN REDDİNE, dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi amacıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/07/2020 gününde gününde sayın Başkan ... ve sayın Üye ...’in itirazın kabulü ile daire kararının kaldırılması gerektiğine yönelen muhalefetleri ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Maktulün içmiş olduğu kaçak üretilmiş alkol nedeniyle zehirlenerek öldüğü sabit olan olayda, sanığın olası kastla adam öldürme suçundan yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararının onanmasına dair Dairemizin çoğunluk görüşüne, eylemin bilinçli taksirle işlendiğini düşündüğümüzden katılmıyoruz. Şöyle ki:

Dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna göre, sanık izinsiz ve kaçak şekilde üretilmiş alkollü, içkileri başkalarından satın alarak iş yerinde yine kaçak şekilde satmaktadır. Sanığın sattığı sabit olan bu içkileri kendisinin imal ettiğine dair dosyada ne bir iddia ne bir tesbit söz konusu değildir. Dosyada beyanı bulunan katılan ... maktulün kardeşi olup, maktulün kullandığı içkiyi sanığın iş yerinden satın alıp maktule getiren kişidir.

Katılan ... beyanlarında yaklaşık bir yıldan beri ağabeyinin bu yerden alkol alıp kullandığını zaman zaman da kendisinin buradan alkol alıp ağabeyine getirdiğini söylemiştir. Bandrollü ve yasal şekilde üretilmiş alkolün daha pahalı olması nedeniyle kaçak yollardan üretilen alkolün bir kısım tüketiciler tarafından tercih edilmesi nedeniyle kaçak üretilen alkollerin piyasada satıldığı ve tüketildiği bilinmektedir.

Yasal şekilde üretilen alkollü içkilerde etonal kullanıldığı halde zaman zaman daha ucuz olduğu için kaçak üretimlerde zehirli olan metanolün kullanıldığı ve bunun zehirlenmelere yol açtığı bilinmektedir. Kaçak üretilen her alkollü içkinin etonal yerine metonal içerdiği söylenemez. Olayımızda da sanığın kaçak satttığı kaçak üretilmiş rakıdan maktul yaklaşık bir yıldan beri tükettiği halde rahatsızlanmamıştır. Yani her kaçak üretilen alkollü içki içeni zehirlememektedir.

Alkollü içkinin üretimini yapmayıp kaçak üreten kişilerden aldığı alkolü satan iş yeri

sahibi sanığın eyleminin uzun süreden beri aynı alkolü satıp, olay öncesi herhangi bir zehirlenmenin oluşmaması sebebiyle kaçak içkiden içenlerin zarar görebileceğini öngörülebileceği ancak alkolden kimsenin zehirlenmemesinin de verdiği güven içerisinde kaçak üretilmiş bandrolsüz rakı sattığı kanaatiyle sanığın eyleminin bilinçli taksirle işlendiğini kabul ettiğimizden, sanığın olası kastla sorumlu tutulması gerektiğine dair çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.