Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1181 K.2021/10227

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin temyiz talebinin sanık ... hakkında verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücreti takdir edilmemesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Kolluk tutanaklarına ve adli rapor içeriklerine göre suç tarihinin 07/03/2014 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 16/04/2014 olarak gösterilmesi, yine sanığın müsnet suçu işlediğinin sübuta ermediği gerekçesi ile beraatine karar verilirken, 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hatalar olarak değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ün kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçundan hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü; sanığın beraatine ilişkin verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübuta erdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle;

Ancak;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4 maddesi uyarınca hazine aleyhine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ancak 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,