Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1286 K.2020/2217

2-TCK'nin 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 21/son, 62, 53/1-2-3, 58/6-7, 63 ve 54/1-4. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis ve 10 gün adli para cezası, 3-6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK'nin 62/1, 52/2, 53/1-2-3, 58/6-7, 63 ve 54/1-4. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına ilişkin Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/05/2018 tarih, 2018/172 esas ve 2018/238 karar sayılı hükmüne karşı, olası kastla yaralama suçundan sonuç cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası olarak düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurularının esastan reddine, ayrıca olası kastla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden temyiz isteminin reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve mağdur ...’ya yönelik olası kastla yaralama suçu nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünlerinin incelenmesinde, yerel mahkemece hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık ... hakkında mağdur ...’yu olası kastla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık ve katılan kurum vekili tarafından suç vasfından temyiz ettiği anlaşılmakla bu yönüyle yapılan sınırlı incelemede Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin vermiş olduğu 09/11/2018 gün ve 2018/2888 E. 2018/2797 K. sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin ve katılan Kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİ ile,

Sanık ... hakkında mağdur ...’yı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan Kurum vekilinin teşebbüs derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü ve saatinde mağdur ...’nın kucağından mağdur ... ile apartman kapısından giriş yaptıkları kapının kapanmasının ardından sanığın motorsikletle sokağa girdiği, kapalı olan apartmanın kısmen demir kısmen cam olan ve içeride otomatik ışığı yanar bir halde kapısına doğru 7 el ateş ettiği, sanığın eylemini neticelenen hali ile kasten öldürmeye yönelik olarak gerçekleştirdiğine ilişkin kesin bir delil bulunmadığı gibi, atışlarını bitirmesine müteakip geldiği motorsiklet ile olay yerinden hızla uzaklaştığı heyetce izlenen CD kayıtlarından anlaşılmakla sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu düşünülmeden yanılgılı değerlendirilmeyle sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi