KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/1399 E., 2020/2676 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Kasten öldürme, kasten adam öldürmeye yardım etmek
- Hüküm
- 1- İstinaf Başvurusunun Esastan Reddi;
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Sanık ...'in, ...'i öldürmesinden dolayı... 3. Ağır Ceza Mahkemesince TCK'nin 81/1, 29/1, 53/1. maddeleri gereğince verilen 15 sene hapis cezasına dair. 2- Sanık ...'in, ...'in öldürmesine yardım etmek suçundan dolayı TCK'nin 81/1, 39/2-a-c, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince verilen 7 sene 6 ay hapis cezası.
TEMYİZ EDENLER
Sanık ... ve ... ...müdafii, katılanlar vekilleri
TÜRK MİLLETİ ADINA
Katılanlar ... ve ... vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermediği ve süre tutum dilekçesinde de temyiz nedeni göstermediği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.
Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, söz konusu hükümlerin itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüştür.
Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242, 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/140 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda, birlikte suç işledikleri iddia olunan ve cezalandırılmalarına karar verilen baba oğul olan sanıklar ... ile ... arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/1399, K. 2020/2676, 3 Kasım 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama