Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/1571 K.2020/2145

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 24.12.2017 tarihinde yürürlüğe giren 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafiinin duruşma isteminin reddi ile;

Sanık ... hakkında eşi katılan ... 'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.02.2019 gün ve 2018/3619 esas, 2019/411 karar sayılı bozma sonrası kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Kurum vekilinin, üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, cezadan takdire bağlı indirime; sanık müdafiinin, fazla ceza

verildiğine, haksız tahrik indirim oranına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, usulüne uygun olarak katılan sıfatı alan ve kendisini bir vekil marifetiyle temsil ettiren Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yasaya aykırı ise de;

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nin 303/1.h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak "Katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.450,00.- TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan Kuruma verilmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak,