KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2020/2308 E., 2021/2369 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Kasten öldürme
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında, maktule yönelik kasten öldürme suçundan, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından 23/09/2019 tarihinde sanık ve müdafiinin yüzüne verilen karara karşı, sanık müdafii tarafından 25.09.2019 tarihinde hiçbir gerekçe içermeyen süre tutum dilekçesi verildiği, akabinde kararın sanık müdafine elektronik tebligat yolu ile 08.10.2019 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine rağmen, sanık müdafiinin anılan kararı 28.10.2019 tarihli dilekçesiyle, yasal süresinden sonra temyiz ettiği, bu bağlamda ayrıntılı temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz isteminin oy birliği ile REDDİNE karar verilerek, katılanlar vekilinin süresinde yapmış olduğu temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin duruşma açmak suretiyle yaptığı inceleme sonucu verdiği 23/09/2019 gün ve 2019/281 Esas, 2019/2050 Karar sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 6.Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/02/2021 gününde tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2020/2308, K. 2021/2369, 24 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama