Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2020/3226 K.2021/10208

b) Sanıklar hakkında maktul ...’u kasten öldürme suçundan kurulan hükümlere yönelik İstinaf başvurusunun esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2019 tarih ve 2019/1272 Esas 2019/1977 Karar sayılı kararı,

2-a) Sanıklar hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan ayrı ayrı TCK’nun 86/1, 86/3-e, 53 maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılamarına dair; İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 gün ve 2017/234 Esas 2019/136 Karar sayılı kararı,

b) Sanıklar hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik İstinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2019 tarih ve 2019/1272 Esas 2019/1977 Karar sayılı kararı,

TEMYİZ EDENLER

Sanık ... müdafii, Sanık ... ve müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2019 tarih ve 2019/1272 Esas 2019/1977 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin sanıklar hakkında mağdur ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...’nin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...’ye yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar ve müdafiilerinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/12/2019 tarih ve 2019/1272 Esas 2019/1977 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin;

sanığın öldürme kastı bulunmadığına, eylemin meşru savunma sınırında kaldığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin; sanığın maktule yönelik öldürme neticesini meydana getirebilecek herhangi bir yönelim, hareket veya fiilinin bulunmadığına, diğer Sanık ...’ın öldürme eylemine herhangi bir katkısı, fiili hakimiyeti veya dahlinin olmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Dosya kapsamına göre; olay günü maktul ... ve katılan ...'ın cep telefonu ile görüşmeleri üzerine, yanlarına plakası tespit edilemeyen bir araç ile sanıklar ... ve ...’ün geldiği, aracın şoför koltuğunda sanık ...’ın, ön yolcu koltuğunda ise sanık ...’ün olduğu,

katılan ve maktulün sanık ...'ın kullandığı aracın arka koltuğuna oturdukları, aracın içinde maktul ... ve katılan ... ile sanıklar arasında uyuşturucu madde alışverişinden dolayı tartışma çıktığı, aracın arka yolcu koltuğundan inen katılan ...'ın, yine aracın şoför tarafına gidip kapıyı açarak sanık ...’ı aşağıya indirdiği ve karşılıklı yumruklaştıkları, bu şekilde taraflar arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga sırasında sanık ...'ün olaydan sonra ele geçirilemeyen bıçakla katılan ...'a bir kaç kez vurduğu,

kavganın devamı sırasında maktul ve katılanın ellerindeki sopa tarzı nesneler ile sanık ...'a vurdukları, bu ana kadar sanık ...'ün elinde bıçak olduğu, daha sonra sanık ...'deki bıçağı sanık ...'ın aldığı, sanık ...'ın ölen ...'nin koltuk altına elindeki bıçakla vurduğu, kavganın devamı sırasında sanık ...'ın katılan ...'a da bıçakla vurduğu ve katılan ...’ın yaşamsal tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı, ...’nin ise kesici delici alet yaralanmasına bağlı kot kesisi ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu ölümünün meydana geldiğinin belirlendiği, olayda;

Olay sırasında aracın arka yolcu koltuğundan inen katılan ...'ın, aracın şoför tarafına gidip kapıyı açarak sanık ...’ı aşağıya indirerek kavgayı başlattığı ve devamında sanık ... ve maktul ...'nin de kavgaya dahil oldukları; gerek sanık gerek mağdur ...'ın beyanları ile doğrulanmakta olup, mağdur ve maktulden sanıklara yönelen ve tahrik oluşturan eylemler nedeniyle verilen cezalarda TCK'nin 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce hilafına BOZULMASINA,